พ่อมดแห่งโลกเวทมนตร์ ตอนที่ 21 ครอฟท์

ตอนที่ 21 ครอฟท์

 

หลังจากชายสูงอายุพูดจบลง เหล่านักเวทย์ต่างส่งเสียงดังเล็กน้อย

 

“ตอนนี้? เราจะเลือกวิธีไหน?” เบรุตถามอย่างกังวล

 

“จ่ายย่อมดีกว่าไม่ได้จ่าย! นี่เป็นสามัญสำนึกทั่วไป!”

 

“นายควรจะมีคริสตัลเวทย์หลงเหลืออยู่หรอกนะ ใช่ไหม?” เรย์ลินถามอย่างเป็นปัญหา

 

“แต่…ฉันเหลือแค่ 1 คริสตัลเวทย์เท่านั้น ตระกูลฉันเสียสละทหารพันนายเพื่อแค่คริสตัลเวทย์ 2 ชิ้น!”

 

เบรุตไม่เต็มใจเล็กน้อย เรย์ลินใจหายเหมือนกันและเขาก็ช่วยไม่ได้แต่ยังดีที่เขายังหลงเหลือไว้ในกระเป๋า

 

“คริสตัลเวทย์มีค่ามากกว่าที่ฉันคิด ตอนที่ขู่ได้จากโอวรินคราวก่อน ฉันโชคดีจริงๆ!”

 

“นั่นก็ไม่ถูก หมู่เกาะเชอร์โนบิลเป็นที่รู้กันว่าเป็นหมู่เกาะบาร์เรนที่ขาดแคลนคริสตัลเวทย์ ดังนั้นมูลค่าของมันจึงสูงมาก!”

 

“ยังไงก็ตามนี่ทำให้ฉันต้องเลือกด้วยตัวเอง!” เรย์ลินพูดกับเบรุต

 

“เอาหล่ะ! คนแรก เรย์นอร์!” ชายสูงอายุพูด

 

“เจ้าจะเลือกวิธีไหน?”

 

“ผม….ผมไม่มีคริสตัลเวทย์เหลือแล้ว ผมสามารถซื้อด้วยเครดิตก่อนได้ไหม? ผมเป็นนักเวทย์เกรดสี่!” เรย์นอร์อายอย่างหน้าแดง

 

“พรสวรรค์ไม่เลว! แต่น่าเสียดายนะ ยังไงกฎก็ต้องเป็นกฎ!” ชายสูงอายุส่ายหัว

 

เมื่อเขามองในลูกแก้วคริสตัลบนโต๊ะ ชื่อของเรย์นอร์ปรากฎด้านในพร้อมด้วยชื่อของคนอื่นที่ไม่คุ้นหูสะบัดไปมาในนั้น

 

เมื่องูเหลือมสีดำ สป็อตตี้พ่นน้ำลายออกและป้ายบนบอลคริสตัล รายชื่อสุดท้ายได้หยุดลง “เรย์นอร์! ที่ปรึกษาคือ กาฟิน!”

 

“นำนี่ไป! ชุดคลุมทั้งเซ็ตและตรายืนยันตน! บอลคริสตัลนี้มีเทคนิคทำสมาธิอยู่ข้างใน! ห้องของเจ้าและกุญแจก็อยู่ในนี้!”

 

ชายสูงอายุโยนถุงสีดำที่มีอุปกรณ์จำเป็นให้กับเรย์นอร์และจากนั้นเขาสะบัดนิ้ว * ปัง! * บอลสีดำปรากฎในห้องและลอยในอากาศ

 

“ตามทาสเงานี่ไป มันจะนำเจ้าไปหาที่ปรึกษาของเจ้า!”

 

ชายสูงอายุทำท่าทางบอกเพื่อส่งให้เขาออกและเรย์นอร์ก็ตามบอลสีดำนั้นออกไป

 

“ต่อไป! โรเซ่!”

 

เป็นคนที่หัวเราะโดรอทก่อนหน้านี้ โร่เซ่โดนเรียก แม้ว่าเขาพึ่งจะฟื้นฟูได้เล็กน้อย แต่ใบหน้าเขายังขาวซีด

 

“โอ้! ดูซิว่าข้าเห็นอะไร? คำสาปคืนหลอน! น่าสงสารจริง! เจ้าไปอดทนรอเดือนหน้าเถอะ!”

 

“ท่าน….ท่านสามารถเอาคำสาปนี้ออกได้ไหม?” โรเซ่เสียงสั่น

 

“แน่นอน! 100 คริสตัลเวทย์! ไม่รับเครดิตล่วงหน้า!” ชายสูงอายุตอบอย่างเร่งรีบ!

 

โร่เซ่ส่ายหัวและนำคริสตัลเวทย์ออกมาหนึ่งชิ้นจากในเสื้อคลุม “ผมต้องการเลือกที่ปรึกษาของตัวเอง!”

 

“เอ๋!” ชายสูงอายุยอมรับคริสตัลเวทย์ และถือหนังสือที่ดูเหมือนดิกชันนารีให้โรเซ่ “ที่ปรึกษาที่รับนักเวทย์ขั้นต้นอยู่ในนี้แล้ว ข้าจะให้เวลาเจ้าเลือก!”

 

“ปัง!” นาฬิกาทรายปรากฎบนโต๊ะ ทรายไหลลงอย่างช้าๆ

 

“ฉันลืมพูดถึงที่ปรึกษาก่อนหน้านี้ คริสตัลเวลหนึ่งชิ้นจะใช้นาฬิกาทรายได้หนึ่งรอบ ถ้าเจ้าใช้เกิน เจ้าต้องจ่ายส่วนต่างด้วยคริสตัลเวทย์อีกชิ้น!” ชายสูงอายุยิ้ม

 

โรเซ่กลืนน้ำลายและมองดูที่ทรายตกลงในขวดไม่หยุด เขาเปิดผ่านแต่ละหน้าอย่างรวดเร็ว

 

“นาฬิกาทรายนี้ประมาณ 5 นาทีเท่านั้น! มันไม่พอที่จะเปิดผ่านอย่างละเอียดได้!” เรย์ลินคิด

 

“หมดเวลา!” เสียงดังขึ้นในอึดใจเดียวโดยอัตโนมัติอย่างกระปรี้กระเปร่า

 

“เป็นไงบ้าง? เลือกได้รึยัง? หรือต้องการเวลาเพิ่มไหม?” ชายสูงอายุถาม

 

“ผมเลือกได้แล้ว! ผมเลือกที่ปรึกษา วิเวียน!” โรเซ่สูดหายใจลึก

 

“นำข้าวของตัวเองและตามทาสเงาได้เลย!” ชายสูงอายุโยนถุงสีดำและเหรียญยืนยันตัวตนเหมือนคนก่อนให้กับโรเซ่ จากนั้นอัญเชิญทาสเงาอีกตัวออกมา

 

โรเซ่โค้งคำนับอย่างถ่อมตนและตามทาสที่ลอยอยู่บนอากาศออกไปนอกประตูใหญ่

 

“ต่อไป คาลิเวียร์!”

 

ชายสูงอายุขานเรียกต่อ และเรย์ลินกลั่นกรองความคิดว่านักเวทย์ที่ได้ออกไป คาลิเวียร์ดูเหมือนจะมีเบื้องหลังอันแข็งแกร่ง เขาได้จ่ายคริสตัลเวทย์ 3 ชิ้นและมองหารายชื่อในหนังสือนั้นก่อนจะเลือกขึ้นมา

 

“ส่วนเบรุต เขาไม่ได้จ่ายคริสตัลเวท ที่ปรึกษาของเขาจึงได้จากการสุ่ม และเขาจะไม่รู้เลยว่าผลจะออกมาดีหรือแย่”

 

“ต่อไป! เรย์ลิน!” ชายสูงอายุเรียกชื่อเรย์ลิน

 

เรย์ลินหายใจลึกและเดินออกไปข้างหน้า

 

“ผมจะเลือกด้วยตัวเอง!” เรย์ลินส่งคริสตัลเวทให้กับชายสูงอายุ

 

“เจ้ารู้กฎดีนี่!” ชายสูงอายุสะบัด นาฬิกาทรายปรากฎออกมาและเวลาก็เริ่มนับถอยหลัง

 

หนังสือนี้ค่อนข้างหนักและสร้างด้วยวัสดุคุณภาพสูง

 

เรยืลินเปิดผ่านอย่างเร่งรีบและกวาดผ่านข้อมูลบนกระดาษอย่างต่อเนื่อง

 

“นี่มันเป็นภาษาของเกาะเชอร์โนบิล ดูเหมือนจะเตรียมมาพิเศษเพื่อนักเวทย์ของพื้นที่นี้”

 

“เอไอชิป! บันทึกและแยกข้อมูลออกมา!”

 

“ที่ปรึกษา เลสเตอร์ ภาควิญญาณ ความสามารถพิเศษ: แปลงกาย ประสาทวิทยา และการประกอบรังสี”

สามารถให้ข้อมูลได้ 3 หัวข้อฟรี

ความต้องการ: นักเวทย์ต้องช่วยการทดลองทุกๆเดือนและห้ามปฏิเสธไม่ว่าเหตุผลใดก็ตาม!

 

“ที่ปรึกษาโดรอท ภาคเงามืด ความสามารถพิเศษ: กายวิภาคศาสตร์ การแปลงพลังงาน และเวทแห่งความตาย”

ความต้องการ: นักเวทย์ต้องจ่ายคริสตัลเวทย์ 1 ชิ้นทุกเดือนและช่วยทำการทดลอง!

 

“ที่ปรึกษา ครอฟท์ ภาคปรุงยา ความสามารถพิเศษ: โอสถ สมุนไพร พลังงานบริสุทธ์”

สามารถให้ข้อมูลได้ 1 หัวข้อฟรี

ความต้องการ: นักเวทย์ต้องช่วยทำความสะอาดห้องทดลอง จัดเตรียมและคัดแยกสมุนไพรจำนวนมากอย่างสม่ำเสมอ และในเวลาเดียวกันก็ช่วยจอมเวทในการผสมสมุนไพรด้วย (ในพื้นฐานที่ว่าจะไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆแก่นักเวทย์!)

 

“ที่ปรึกษา เอสเทล ภาคคำสาป ความสามารถพิเศษ คำสาป การผ่าตัดร่างกายมนุษย์ และเรียนรู้จิตวิญญาณ”

 

สามารถให้ข้อมูลฟรีได้ 5 หัวข้อ หมวดหัวข้อเลือกโดยนักเวทย์และให้คำแนะนำผู้เรียนเมื่อมีเวลา!

ความต้องการ: ให้ความร่วมมือในหนึ่งการทดลอง! แค่หนึ่งครั้ง!

 

แต่ละหน้าเปิดผ่านอย่างรวดเร็วและทำให้เกิดเสียงกระดาษเปลี่ยนหน้า เมื่อเม็ดทรายสุดท้ายได้หล่นลง เรย์ลินก็จัดการเปิดถึงหน้าสุดท้ายพอดี

 

“ความจำของเจ้าไม่เลวนักที่จะใช้เรียนในอนาคต! ว่ายังไงหละ? ใครที่เจ้าเลือก?” ชายสูงอายุยิ้มและถามขึ้น

 

เรย์ลินปิดตาลง “เอไอชิป! ตรวจทานข้อมูลได้ยังไงบ้าง?”

 

[บี๊บ! ข้อมูลกำลังเรียบเรียง ข้อมูลเบื้องต้นของที่ปรึกษาจำนวน 53 คนได้รับการตรวจสอบ กำลังคัดแยกเงื่อนไขล่อลวงออก!]

 

เรย์ลินเผยใบหน้าขมขื่น “ข้อมูลในวงเล็บของที่ปรึกษาครอฟท์ก่อนหน้านี้ทำให้ฉันรู้สึกค่อนข้างใส่ใจ ดูเหมือนว่าการทดลองของจอมเวทจะอันตรายกันทั้งนั้น และเป็นอันตรายมากกว่าความปลอดภัยของเหล่านักเวทย์เสียอีก!”

 

“ครอฟท์แค่ทำการทดลองผสมสมุนไพร แต่คนอื่นๆเหมือนจะทดลองด้านเวทแห่งความตายและเงามืดสินะ?”

 

“ไม่สงสัยเรื่องความต้องการที่ง่ายดายขนาดนั้น การไม่ต้องจ่ายค่าความรู้แต่ในความจริงแล้วพวกเขาแค่หลอกนักเรียนให้ร่วมมือทดสอบการทดลองแม้ว่าอาจจะไม่มีผลกระทบอะไรก็ตามแต่ทำเพียงครั้งเดียวเท่านั้น!”

 

“เอไอชิป! ดำเนินการกรองด้วยเงื่อนไข: ที่เหมาะสมกับสถานการณ์ตอนนี้”

 

[บี๊บ!] แสงสีฟ้ากระพริบเร็ว แสงจอสีฟ้าด้านหน้าเรย์ลินปัดผ่านมากกว่าครึ่งของที่ปรึกษาได้เอาออกไป เหลือเพียงตัวเลือกไม่กี่ข้อนั่นรวมถึงของโดรอทด้วย

 

“ที่ปรึกษาโดรอท ภาคเงามืด ความสามารถพิเศษ: กายวิภาคศาสตร์ การแปลงพลังงาน และเวทแห่งความตาย”

ความต้องการ: นักเวทย์ต้องจ่ายคริสตัลเวทย์ 1 ชิ้นทุกเดือนและช่วยทำการทดลอง!

 

“ที่ปรึกษา ครอฟท์ ภาคปรุงยา ความสามารถพิเศษ: โอสถ สมุนไพร พลังงานบริสุทธ์”

สามารถให้ข้อมูลได้ 1 หัวข้อฟรี

ความต้องการ: นักเวทย์ต้องช่วยทำความสะอาดห้องทดลอง ตระเตรียมและคัดแยกสมุนไพรจำนวนมากอย่างสม่ำเสมอ และในเวลาเดียวกัน ช่วยจอมเวทในการผสมสมุนไพรด้วย (ในพื้นฐานที่ว่าจะไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆแก่นักเวทย์!)

 

“ดูเหมือนว่าอารมณ์ของโดรอทในเหล่าที่ปรึกษาไม่ได้แย่เท่าไหร่ ถ้าไม่งั้น เขาคงไม่ได้เป็นที่ปรึกษาของเด็กใหม่พวกนี้”

 

เรย์ลินคิดในใจ “น่าเสียดายที่คริสตัลเวทย์ของเราไม่พอ และเขาได้เลือกเจย์เดนไว้แล้ว ฉันกลัวว่าเขาจะไม่ให้ความสำคัญกับฉันมากเท่าไหร่!”

 

“ที่ปรึกษาภาคเงามืดทั้งหมดต้องการนักเวทย์เพื่อมาร่วมทำการทดลองและไม่รับประกันความปลอดภัยของนักเวทย์เอง นี่มันหลอกลวงชัดๆ!”

 

เรย์ลินปล่อยข้อมูลทิ้งไว้อย่างทำอะไรไม่ถูกของที่ปรึกษาภาคเงามืด

 

“งั้นก็เหลือแค่เพียงตัวเลือกเดียวคือที่ปรึกษาภาคการปรุงยา ด้วยการช่วยเหลือและผลประโยชน์ที่ฉันมีเอไอชิป ฉันสามารถทำเงินจากสมุนไพรและซื้อความรู้ใกล้เคียงกับธาตุมืดได้!”

 

สำหรับคนอื่นๆเห็นเพียงแค่เรย์ลินพึ่งปิดดวงตาลงและสร้างตัวเลือกที่ถูกต้องหลังจากเปิดมันขึ้นมา

 

“ผมเลือกที่ปรึกษา ครอฟท์!”

 

“ปรุงยา?” ชายสูงอายุตะลึงเล็กน้อย “เจ้าต้องการที่จะกลายเป็นนักปรุงยาอย่างนั้น? ใช้ความพยายามและทรัพยากรการลงทุนอย่างมากมาย! เจ้าต้องการเปลี่ยนไหม? ฉันคิดว่าโดรอทเหมาะกับนายดีนะ!”

 

“ขอบคุณครับท่าน!” เรย์ลินก้มตัวลงเคารพ “ผมมีงานอดิเรกศึกษาสมุนไพรและมีความรู้บ้างเล็กน้อยก่อนจะมาถึงที่นี่ครับ”

 

“โลกแห่งความรู้ความเข้าใจของเหล่านักเล่นแร่แปรธาตุทั้งหมดทั้งมวลนั้นต่างจากโลกของเหล่าจอมเวท!” ชายสูงอายุส่ายหน้า จากนั้นมองเรย์ลินที่เลือกอย่างใจร้อน เขาได้แต่เตือนเรย์ลินไว้

 

“ในเมื่อเจ้าเลือกได้แล้ว งั้นก็นี่!” หลังจากพูดขึ้น ชายสูงอายุนำปากกาขนนกและเขียนบนกระดาษหนังใบนั้น

 

“นี่คือของของเจ้า ตามทาสเงานี้ไป มันจะนำทางไปหาครอฟท์!”

 

ชายสูงอายุส่งถุงผ้าสีดำให้กับเรย์ลิน

 

เรย์ลินคำนับและพยักหน้าให้กับนักเวทย์คนที่เหลือก่อนจะออกจากประตูบานใหญ่ไป

 

บอลสีดำลอยเด่นข้างหน้าและหมุนปั่นเป็นวงกลมนานๆที ความเร็วไม่ได้เร็วมากและด้วยร่างกายเรย์ลินที่ถึงจุดสุดยอดของเตรียมอัศวิน มันจึงง่ายที่เขาจะเดินตาม

 

จากจุดหนึ่งถึงอีกจุดหนึ่ง มีเหล่านักเวทย์หลายคนได้ผ่านไปแต่พวกเขาไม่ได้มองเรย์ลินในความประหลาด

 

เรย์ลินตามทาสเงาและผ่านเข้าพื้นที่หลายที่ ผ่านสองห้องโถงใหญ่และสวนหนึ่งสวน จากนั้นเขาก็หยุดบนพื้นที่ที่กำหนดด้านหน้าเขาดูเป็นห้องทดลอง

 

ทาสเงากลายเป็นโปร่งแสงและผ่านเข้าประตูไป ปล่อยเรย์ลินไว้ด้านนอก

 

เรย์ลินหมดคำพูด เขาไม่กล้าเคาะประตู ดังนั้นเขาจึงได้แต่รอข้างนอกอย่างอดทน

 

ผ่านไปไม่นานมีเสียงชายวัยกลางคนพูดขึ้น

 

“เรย์ลินหรอ? เข้ามา!”

 

“ครับ!” เรย์ลินดันประตูเข้าไปในห้องทดลอง

 

กลิ่นหอมหวานและเผ็ดเต็มในห้องทดลอง ผสมกับกลิ่นควันพิษและของเหลว ทำเอาเรย์ลินขมวดคิ้ว

 

โต๊ะขนาดใหญ่ยักษ์กินพื้นที่เกือบจะครึ่งห้องและบนนั้นเต็มไปด้วยหลอดทดลองมากมาย ขวด และบีกเกอร์ รวมทั้งอุปกรณ์ทดลองชิ้นอื่นที่เรย์ลินแยกแยะไม่ออก นี่ทำให้เรย์ลินหวนนึกถึงโลกเดิมไม่ได้

 

ข้างหน้าโต๊ะทดลอง มีชายวัยกลางคนผมสีขาวยืนอยู่ สวมชุดคลุมสีขาว ปลอกคอเสื้อปักด้วยลวดลายสีทอง ดวงตาเปล่งประกายสีทองสว่างราวกับอัญมณีสองชิ้นบนนั้น

 

“ฉันชื่อ ครอฟท์และได้ยินรายละเอียดจากทาสเงาแล้วหล่ะ ดังนั้นเรย์ลิน เธอต้องการเป็นลูกศิษย์ของฉันใช่ไหม?” ชายวัยกลางคนวางหลอดทดลองในมือลงและพูดอย่างเคร่งขรึม

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

error: เนื้อหาถูกป้องกัน!!
%d bloggers like this: