พ่อมดแห่งโลกเวทมนตร์ ตอนที่ 26 เริ่มการทดลอง

ตอนที่ 26 เริ่มการทดลอง

 

@blue: แปล

 

วูกซ์เอากล่องสีดำออกจากชั้นวางของที่อยู่ด้านหลังของเขาและวางมันไว้บนโต๊ะ เขาหยิบกระดาษออกมาจากใต้เคาเตอร์ มันดูเก่ามากและมีรอยฉีกขาดที่ขอบเล็กน้อย

 

“สูตรคัดลอกยาเพิ่มความแข็งแกร่งจ่ายด้วยคริสตัลเวทย์หนึ่งชิ้น”

 

“ส่วนผสมหนึ่งชุดเพียงพอสำหรับการทดลองสิบครั้งจ่ายด้วยคริสตัลเวทย์หนึ่งชิ้น!”

 

เรย์ลินเปิดกล่องสีดำออก ด้านในมีผลไม้สีแดงเข้มสิบลูกวางเรียงอยู่ ดูเหมือนว่ามีรอยแตกเล็กน้อยอยู่บนนั้น และข้างๆผลไม้มีรากของพืชสีเขียวชนิดหนึ่งและขวดที่มีผงสีดำวางอยู่

 

เขาวางกล่องลงและหยิบแผ่นหนังกระดาษสีเหลืองขึ้นมา มันเป็นสูตรการปรุงยาที่เขียนด้วยหมึกสีดำ ซึ่งมีการเขียนโน้ตไว้ แม้ว่าลายมือที่ถูกเขียนด้วยน้ำหมึกจะจางหายไปเล็กน้อย แต่โดยรวมมันยังสามารถอ่านได้

 

เรย์ลินพยักหน้าและเก็บแผ่นหนังหนังเข้าไปในผ้าคลุม เขาเอาผลึกเวทมนตร์สองชิ้นออกมาจากกระเป๋าคาดเอวและให้วูกก์ไป จากนั้นเขาก็ออกจากกระท่อมโดยไม่หันกลับมามอง

 

เขามีคริสตัลเวทย์เพียงสี่ชิ้นเท่านั้นและเขาใช้พวกมันทั้งหมดกับส่วนผสมเมื่อครู่นี้ นี่ถือเป็นการลงทุนที่เสี่ยงสำหรับการปรุงยาและมันไม่ใช่สิ่งที่นักเวทย์ทั่วไปจะสามารถทำกันได้

 

สิ่งต่อไปที่เรย์ลินทำคือในแต่ละวันราวกับเรื่องที่เขาคุ้นเคยในโลกเดิม

 

ทุกๆวันเขาต้องเดินทางไปกลับระหว่างสถานที่ถึงห้าแห่งด้วยกัน หอพัก ห้องอาหาร สถาบัน ห้องทดลองและห้องสมุด

 

หนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รู้ตัว

 

[การรวบรวมข้อมูลเสร็จสมบูรณ์แล้ว!] เอไอชิปแจ้งเตือน

 

เรย์ลินนั่งอยู่ด้านหนึ่งของโต๊ะยาวในห้องสมุด เขาปิดหนังสือที่เขาถืออยู่ในมือ

 

นอกจากการเข้าชั้นเรียนและการช่วยเหลือของที่ปรึกษาในการทดลองของเขา ส่วนใหญ่เวลาของเขาจะอยู่ที่ห้องสมุด หนังสือเกือบทุกเล่มที่สามารถอ่านได้ฟรี ถูกนำมาอ่านและให้เอไอชิปทำการเก็บข้อมูลเอาไว้ทั้งหมด

 

“ฟู่ววว…ในที่สุดฉันก็เข้าใจสูตรการปรุงยา!” เรย์ลินถอนหายใจออกมาอย่างดัง

 

ถึงแม้ว่าครอฟท์จะให้ข้อมูลเบื้องต้นเกี่ยวกับการปรุงยา แต่มันมีหลายอย่างที่เขายังไม่เข้าใจ เขาได้เรียนรู้ถึงคำศัพท์เฉพาะทางและสิ่งต่างๆเกี่ยวกับคำศัพท์ด้วยตัวเองในห้องสมุด หากเขาต้องการคำอธิบายจากศาสตราจารย์เขาจะต้องเสียผลึกเวทมนตร์ ช่างน่าสงสารที่เรย์ลินในตอนนี้กลายเป็นคนที่ไม่มีผลึกเวทมนตร์ติดตัวเลย

 

นักเวทย์หลายคนที่อับอายจากการเสียคริสตัลเวทย์แล้วก็เลือกที่จะทำสิ่งเดียวกันคือการอ่านหนังสือฟรีจากห้องสมุด ถึงอย่างนั้นพวกเขาไม่มีเอไอชิปแบบเรย์ลิน ดังนั้นอาจจำเป็นต้องใช้เวลาประมาณหลายสิบวันถึงหนึ่งเดือนเพื่อค้นหาสิ่งที่พวกเขาต้องการในห้องสมุด

 

ส่วนเรย์ลินตอนนี้เขาได้บันทึกข้อมูลทั้งหมดที่มีอยู่ในห้องสมุดเรียบร้อยแล้ว เขายังได้สร้างความสามารถการค้นหาต่างๆเอาไว้ ดังนั้นข้อมูลเหล่านั้นจะเป็นประโยชน์กับเขาถ้าเขาได้พบกับคำถามอื่นๆในอนาคต

 

แต่ว่าการปรุงยาเบื้องต้นนั้นได้รับการยกย่องว่าเป็นข้อมูลระดับสูง แม้จะมีการวิเคราะห์อย่างต่อเนื่องมาจากเอไอชิป เรย์ลินก็ยังคงรู้เพียงหนึ่งในสามของมันเท่านั้น แต่ข้อมูลที่เขามีอยู่ก็เป็นประโยชน์อย่างมากแล้ว

 

อย่างน้อยที่สุดตอนนี้ เมื่อเขากลับมาดูพื้นฐานการปรุงยา มันราวกับการมองลงมาที่กระเบื้องหลังคาจากอาคารสูง

 

การปรุงยาเบื้องต้นและสูตรการปรุงยาเพิ่มพลัง ได้รับการวิเคราะห์อย่างหมดจด ดังนั้นนี่จึงได้เวลาที่จะนำไปปฏิบัติจริงสักที

 

“ความรู้ที่เก็บรวบรวมมาจนถึงตอนนี้เพียงพอแล้ว ฉันจะเริ่มปรุงยาความเพิ่มพลังในวันนี้!”

 

เรย์ลินวางหนังสือไว้บนชั้นวางและออกจากห้องสมุดไป

 

นักเวทย์หญิงผมสีน้ำตาลยกหัวขึ้นและเหลือบไปที่เรย์ลิน ก่อนที่หันความสนใจไปที่หนังสือสีดำในมือตัวเอง

 

ห้องสมุดมีนักเวทย์หลายคน และพวกเขาทั้งหมดมีมารยาทดีและเงียบมาก มันเหมาะสำหรับการอ่านหนังสือและมันเป็นหนึ่งในสถานที่ที่เรย์ลินชอบ

 

“เฮ้! เรย์ลิน!”

 

เมื่อเขาเดินออกจากห้องสมุด มีนักเวทย์ทักทายเขา เรย์ลินเงยหน้าขึ้นมอง “ไรอัน! คาลิเวียร์”

 

คาลิเวียร์สวมเสื้อคลุมนักเวทย์สีเทาและลดความถือตัวลง “ยินดีด้วยสำหรับนักเวทย์ระดับหนึ่ง!”

 

“ขอบคุณ ขอแสดงความยินดีด้วยเช่นกัน”เรย์ลินตอบพร้อมกับยิ้ม

 

เขาก็รู้สึกว่าคาลิเวียร์ได้เป็นนักเวทย์ระดับหนึ่งแล้วเช่นเดียวกัน

 

“พวกเราสองคนในกลุ่มนี้ได้เป็นนักเวทย์ระดับหนึ่งเรียบร้อยแล้ว!” คาลิเวียร์เน้นคำพูดบางคำและดูเหมือนว่าจะยกเว้นเพียงกัวริชาและคนอื่นๆเอาไว้

 

“พวกเราพึ่งออกไปทำภารกิจสองสามอย่างที่ผ่านมา นายสนใจที่จะร่วมกับพวกเราไหม?”คาลิเวียร์ถาม

 

ดูเหมือนคาลิเวียร์จะพยายามอย่างหนักที่จะรักษากลุ่มเพื่อนก่อนหน้านี้เอาไว้

 

“ทำภารกิจตอนนี้หรอ?” เรย์ลินคิ้วขมวด “ จากที่ฉันรู้มานั้น พื้นที่ที่อยู่นอกสถาบันมีอันตรายมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งนักเวทย์ระดับหนึ่งที่ยังไม่ค่อยรู้จักเวทมนตร์ใดๆ”

 

“มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว สำหรับที่นี่ถ้าอยากได้ข้อมูลระดับสูงจะต้องทำการแลกเปลี่ยน และผลึกเวทมนตร์เป็นสกุลเงินเดียวเท่านั้นที่ใช้ได้ ตอนนี้พวกเราก็ใช้ผลึกเวทมนตร์ไปหมดแล้ว!” คาลิเวียร์ยิ้มอย่างขมขื่น

 

“ถ้านายต้องการจะเชี่ยวชาญการปรุงยา มันจะต้องใช้จ่ายสำหรับวัตถุดิบและทรัพยากรเยอะมากก…”

 

“สำหรับเรื่องภารกิจ ฉันจะพิจารณามันอีกครั้งเมื่อฉันได้เป็นนักเวทย์ระดับสอง! ดูแลตัวเองด้วย!” เรย์ลินเลือกที่จะปฏิเสธไป ผลตอบแทนจากการทำภารกิจสำเร็จเป็นสิ่งที่น่าดึงดูดใจมาก แต่มันจะต้องเสี่ยงชีวิตด้วยเช่นกัน

 

“ไม่เป็นไร! ฉันได้ยินมาว่านายได้รับผลึกเวทมนตร์โดยการสอนบทเรียนให้คนอื่น นายช่วยสอนพวกเราได้ไหม พวกเรายินดีจ่ายค่าผลึกเวทมนตร์ตามเรทราคาที่นายตั้งเอาไว้เลย”

 

หลังจากที่ได้ฟังคำตอบของเรย์ลินว่าจะไม่ไปด้วย คาลิเวียร์รู้สึกหดหู่ใจเล็กน้อย แต่เขาถามเรย์ลินเรื่องการสอนต่อ

 

“แน่นอน มันเป็นสิ่งที่ฉันต้องการ ฉันจะสอนให้นายในราคาพิเศษโดยเฉพาะ!” เรย์ลินยิ้มเบาๆการแลกเปลี่ยนผลประโยชน์เป็นเรื่องปกติสำหรับนักเวทย์

 

ทั้งสองฝ่ายตัดสินใจเลือกสถานที่และวัน และจากนั้นคาลิเวียร์และเพื่อนๆเดินจากไป

 

เมื่อเห็นพวกเขาแยกย้ายกันไป เรย์ลินตาเป็นประกาย “เขายังคงจะไปชวนคนอื่น? น่าเสียดายที่คาลิเวียร์ยังไม่เข้าใจถึงโลกของเหล่าจอมเวทย์ ความแข็งแกร่งของตนเองเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุด!”

 

เรย์ลินส่ายหัวและเดินกลับไปที่ห้องพักของเขา

 

นักเวทย์ทุกคนในสถาบันป่าเวทมนตร์อบิซอลโบนมีห้องพักเป็นของตนเอง ที่ทั้งเป็นความลับและปลอดภัย มันจึงไม่เกิดปัญหาใดๆ

 

เรย์ลินล๊อคประตูและเอาป้ายห้ามรบกวนแขวนไว้ แล้วเขาก็ไปในห้องด้านข้างที่ติดกับห้องนอน

 

โต๊ะสีดำขนาดใหญ่อยู่ในห้องและเรย์ลินวางอุปกรณ์ที่ได้ซื้อมาก่อนหน้านี้ไว้บนโต๊ะ

 

“หลังจากลองซ้อมทำการทดลองไปบ้างแล้ว ตอนนี้เราเริ่มคุ้นเคยกับอุปกรณ์เหล่านี้และสูตรปรุงยาเพิ่มพลังได้วิเคราะห์เสร็จสิ้น ถึงเวลาเริ่มได้แล้วหละ!”

 

เรย์ลินบ่นพึมพำกับตัวเองและเอากล่องดำที่มีส่วนผสมออกมา เขาวางมันไว้บนโต๊ะและเปิดมันออก


ภาพที่อยู่ในระดับสายตาของเขา มีผลไม้สีแดงเข้ม รากสีเขียว และขวดผงสีดำปรากฏอยู่

 

เรย์ลินลากนิ้วบนผิวของวัตถุดิบสามอย่าง “เอไอชิป!ตรวจวัดคุณภาพและสร้างแบบจำลอง”

 

[กำลังสแกน อยู่ระหว่างการรวบรวมข้อมูล เริ่มการสร้าง!]

 

“เริ่มจำลองการทดลอง!” เมื่อเห็นเอไอชิปทำงานสมบูรณ์ เรย์ลินก็ให้คำสั่งอื่น

 

[รูปแบบจำลองอยู่ในกระบวนการ…สูตรยาเพิ่มพลัง…ประมาณเวลาที่ใช้ 2 ชั่วโมง 21 นาที!]

 

“อย่างที่คาด มันเป็นไปได้!” เรย์ลินยิ้มอย่างร่าเริง

 

แม้จะมีการผิดพลาดเพียงเล็กน้อยก็สามารถทำให้ได้ผลลัพที่แตกต่างกันออกไป

 

นักปรุงยาระดับเชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติที่ดี พวกเขาต้องใช้ประสบการณ์จากการฝึกทำตามทฤษฎี จากนั้นจึงทำการปรับเปลี่ยนเพื่อให้ได้ตามคุณสมบัติที่ต้องการ

 

ศาสตร์การปรุงยาถือเป็นวิชาที่เน้นการใช้ทักษะและการสั่งสมประสบการณ์

 

เมื่อมีเอไอชิป มันสามารถสแกนและสร้างแบบจำลองการปรุงยาขึ้นมาได้ โอกาสที่จะทำสำเร็จจึงมีสูงกว่าเหล่านักเวทย์คนอื่น

 

เรย์ลินอดทนรอสักครู่ และทันใดนั้นเองมีเสียงเอไอชิปดังขึ้น [การจำลองรูปแบบเสร็จเรียบร้อยอัตราความสำเร็จ: 23.6%]

 

“อัตราความสำเร็จหนึ่งในสี่?”เรย์ลินรู้สึกยินดี

 

“นักเวทย์ทั่วๆไปมักจะล้มเหล้วในการทดลองปรุงยาครั้งแรกเสมอ สำหรับฉันมีโอกาสประสบความสำเร็จเพียงหนึ่งในสี่เท่านั้นถ้าทำตามคำแนะนำของเอไอชิป?”

 

“เริ่มถ่ายโอนข้อมูลกระบวนการทดลอง”

 

[เริ่มการถ่ายโอนข้อมูล!] ภาพบางส่วนกระพริบผ่านสายตาของเรย์ลินราวกับว่าเขาฝึกฝนการทำยาเหล่านี้มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน ฉากเหตุการณ์มากมายและการตอบสนองที่ถูกจังหวะ รวมทั้งการเตรียมวัตถุดิบ ทั้งหมดถูกนำมาแสดงต่อหน้าเขา

 

“ได้เวลาแล้ว!”

 

เรย์ลินแสดงความตั้งใจและเขาหยิบผลไม้สีแดงเข้ม “นี่คือผลไม้เพิ่มพลังและมันมีสารอาหารจำนวนมาก มันถูกเตรียมใช้สร้างยาต้านพิษได้…”

 

เรย์ลินวางผลไม้เพิ่มสีพลังลงในอ่างสีขาว เขาหยิบเครื่องมือทุบและทำการทุบผลไม้ลงในเยื่อกระดาษ มีน้ำสีแดงไหลทะลักออกมาและเต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอลล์จากผลไม้

 

หลังจากกรองกากผลไม้เพิ่มพลังสีเลือดออก เรย์ลินเทน้ำแดงลงในถ้วยบีกเกอร์

เทียนสีดำสว่างขึ้น ด้านล่างของบีกเกอร์มีเปลวไฟสีน้ำเงินเกิดขึ้น ภายในไม่กี่นาทีน้ำแดงในถ้วยบีกเกอร์เริ่มเดือด ผงแป้งสีดำบางส่วนพุ่งขึ้นมาอย่างต่อเนื่องเป็นฟองสบู่

 

เรย์หยิบแท่งแก้วที่วางอยู่ข้างๆเขา และคนของเหลวในบีกเกอร์เข้าด้วยกัน

 

“มาริวูช่า!” เรย์ลินท่องบทร่าย

 

มีด้ายของพลังจิตวิญญาณเดินทางผ่านแท่งแก้วไปสู่ของเหลวที่กำลังเดือด และมีแก๊ซสีดำเล็กๆน้อยๆลอยออกมาอย่างต่อเนื่อง มันเป็นพิษของผลไม้เพิ่มพลัง

 

นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมจึงควรเริ่มฝึกการปรุงยาตั้งแต่เป็นนักเวทย์ระดับหนึ่งขึ้นไป เพราะมันมีไม่กี่ขั้นตอนที่ต้องการใช้พลังเวทมนตร์

 

หลังจากก๊าซสีดำทั้งหมดถูกไล่ออกไปจนหมด เรย์ลินเทของเหลวซึ่งมีสีแดงเข้มมากขึ้นกว่าเดิม ลงในหลอดทดลอง

 

“ขั้นตอนแรกเสร็จสิ้น! ระดับของการทำให้บริสุทธิ์ไม่เลวเลย”

 

“ส่วนต่อไปควรเป็นลำต้นของเยื่อผลไม้…”

 

เรย์ลินได้เตรียมส่วนทีเหลือของผลไม้เพิ่มพลังและเยื่อของผลไม้เข้าด้วยกัน เขาได้ล้มเหลวในช่วงกลางไม่กี่ครั้ง ในที่สุดก็สำเร็จหลังจากทำการสร้างชุดที่แปดของเหลวสีแดงเข้มและชุดที่เจ็ดได้กลายเป็นสารสีเขียวแช่แข็ง

 

“ขั้นตอนต่อไปควรเป็นขั้นตอนการผสมสุดท้าย!”

 

เรย์ลินวางสารสีเขียวแช่แข็งลงบนจาน เทผงสีดำออกจากขวดแก้วและโรยด้านบน

 

ผงสีดำเกิดปฏิกิริยารุนแรงหลังจากมาเจอกับสารสีเขียวแช่แข็ง สารสีเขียวแช่แข็งบวมและปล่อยเสียงดังออกมา

 

“ไอซ์!”เรย์ลินพึมพำคาถาด้วยภาษาเบิร์น

 

หมอกขาวจู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นจากจาน กลั่นตัวเป็นชั้นน้ำแข็งและสารเคมีสีเขียวได้ถูกแช่แข็งอีกครั้ง

 

“ถึงเวลาแล้ว!” เรย์ลินวางก้อนน้ำแข็งที่ถูกแช่แข็งลงในบีกเกอร์ เปลวไฟข้างใต้บีกเกอร์ยังลุกอย่างต่อเนื่อง

 

“ขั้นตอนสุดท้าย!” ดวงตาของเรย์ลินกว้างขึ้นและเขาเทของเหลวสีแดงเข้มบริสุทธิ์ลงในบีกเกอร์

 

ด้ายพลังจิตวิญญาณของเขายังขยายเข้าไปในถ้วยบีกเกอร์อย่างต่อเนื่อง

 

“ปัง!” เสียงดังมาจากบีกเกอร์ ก้อนน้ำแข็งและของเหลวสีแดงก็เปลี่ยนเป็นสีดำและส่งกลิ่นเหม็นน่าสะอิดสะเอียนลอยออกมา

 

“นี่ฉันล้มเหลวหรอ?” เรย์ลินดูแยแสเท่าไหร่นัก

 

“เอไอชิปวิเคราะห์หาเหตุผล!”

 

[บิ๊บบ! เริ่มกระบวนการวิเคราะห์ …… ข้อสรุป พลังจิตวิญญาณของโฮสต์ไม่เสถียรและอุณหภูมิของเปลวไฟถูกรบกวน…]

 

เอไอชิปฉายย้อนการกระทำก่อนหน้านี้และเผยเหตุผลที่ล้มเหลวออกมา

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

error: เนื้อหาถูกป้องกัน!!
%d bloggers like this: