พ่อมดแห่งโลกเวทมนตร์ ตอนที่ 3 อัศวิน

ตอนที่ 3 อัศวิน

keepwalk แปล

หลังจากเธอขอโทษ ก็วิ่งหนีหน้าตาตื่นออกมาทั้งยังทิ้งกลิ่นหอมๆที่ตามเธอไว้

เมื่อมองดวงตาคู่สีแดงทิ้งห่างออกไป เรย์ลินพูดขึ้นมาอย่างงงงวย “เห็นได้ชัดว่าเรย์ลินเป็นคนทำเธอก่อน แต่ทำไมเธอเข้ามาขอโทษกัน? สมองเธอผิดปกติรึยังไงนะ?”

เรย์ลินจับขวดบนมือเขา พร้อมกับคิด ‘ฉันตัดสินใจผิดงั้นหรอ? เบสสิต้าก็ดูเป็นคนจิตใจดีนี่นะ’

เรย์ลินตรวจสอบขวดแก้วในมืออย่างกะตือรือร้น “เหมือนว่าโลกนี้จะมีเทคโนโลยีที่ผลิตแก้วแล้ว แม้ตัดสินจากฝีมือจะดูค่อนข้างหยาบ แต่มันก็ค่อนข้างดี!”

เขาเปิดขวดน้ำหอม ทันใดนั้นกลิ่นสมุนไพรก็หลุดออกมา

จากนิสัยส่วนตัวในโลกเก่า เรย์ลินกล่าวทันที “เอไอชิป สแกนยานี้และวิเคราะห์ส่วนประกอบ!”

[บึ๊บ! สร้างการทำงาน! เริ่มสแกน!]

[ค้นพบส่วนประกอบที่ไม่รู้จัก เริ่มการจำลองการทดลอง]

[การทดลองเสร็จสิ้น! ยาที่ไม่รู้จักมีผลให้เกิดอาการคันอย่างรุนแรง ระยะเวลา: 7 วัน!]

“หา!” เมื่อมองไปยังผลการทดลอง เรย์ลินพูดไม่ออกทันที “ขอกลับคำพูด เบสสิต้านังอสรพิษ!”

เขารู้สึกว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่ถูกเด็กแกล้งได้ง่ายๆ

“เธอยังเด็กจึงไม่ได้ใช้ของที่เป็นอันตรายมาก บางทีถ้าผ่านไปไม่กี่ปี ไม่ใช่ว่าเราจะได้ยาพิษร้ายแรงถึงตายได้เลยหรอ!”

เมื่อมองขวดบนมือตัวเอง เรย์ลินตัดสินใจได้ “ฉันจะเก็บมันไว้ก่อน มันอาจจะมีประโยชน์ในอนาคต!”

หลังเบสสิต้าออกไป ไม่มีใครมากวนใจเขาอีก

เรย์ลินนอนบนพื้นเพื่อที่จะข่มตัวเองให้หลับ ในใจเขากำลังถึงสิ่งต่างๆไปด้วย

“ดูเหมือนฉันจะไม่เจอปัญหาหรือความเสี่ยงใดๆขณะที่กำลังไปสถาบันจอมเวท พวกชุดคลุมขาวคงเป็นนักเวท และฉันต้องพึ่งพวกเขาอีกหลายครั้ง ดูเหมือนว่าพวกเขายังไม่สามารถพบอะไรแปลกๆเกี่ยวกับฉันได้ นั่นก็หมายถึง….การเข้าสถาบันจอมเวทน่าจะเป็นเรื่องง่ายในตอนนี้”

“ถึงอย่างงั้น จากข่าวลือ พวกนักเวทมักเป็นคนมีความลับและโหดเหี้ยมอำมหิตจากที่ได้ยินวิสเคาท์ จอห์น พูดถึง ดูเหมือนว่าจะมีหลายสถาบันที่มีการแข่งขันรุนแรงของสมาชิกในระดับเดียวกันถึงกระทั่งแหกกฎเพื่อสังหารอีกฝ่ายได้ อย่างน้อยฉันต้องมีการป้องกันตัวเองไว้สักหน่อย”

เมื่อคิดได้อย่างนั้น เขาจับแหวนที่ห้อยคอเขาตอนนี้มาถือไว้บนมือ

วงแหวนเป็นสีดำสนิทและดูอึมครึม ภายในวงแหวนมีสลักตัวอักษรย่อ “Y” พร้อมด้วยคำจารึกรอบๆ

“ความก้าวหน้าของยุคกลางที่นี่สามารถสลักรูปแบบที่สลับซับซ้อนลงในวงแหวนที่ไม่สามารถเข้าใจ แต่เพราะเกี่ยวกับตัวตนเช่นนักเวท มันก็ไม่น่าแปลกใจเลย!”

เรย์ลินพึมพำกับตัวเองและออกคำสั่ง “เอไอชิป สแกนแหวนบนมือฉัน!”

[บี๊บ! สร้างการทำงาน! เริ่มต้นสแกน!]

[ค้บพบส่วนประกอบของโลหะที่ไม่รู้จัก กำลังเปรียบเทียบกับฐานข้อมูล ข้อมูลไม่เพียงพอ วิเคราะห์ไม่สำเร็จ!]

“อย่างที่คิด! ด้วยเอไอชิปตอนนี้ มันยังไม่พอที่จะวิเคราะห์ข้อมูลที่จอมเวททิ้งไว้ได้” เรย์ลินถอนหายใจและเก็บแหวนลงไป

“ฉันจะเพิ่มความแข็งแกร่งได้ยังไง? ร่างกายนี้มันอ่อนแอ! มันเทียบไม่ได้กับพวกคนเหล่านั้นในอายุเท่ากัน ฉันทำไม่ได้”

“ถ้าเป็นโลกเดิม ฉันจะดัดแปลงพันธุกรรม แต่มันไม่มีตัวเลือกอย่างนั้นที่นี่ บางทีฉันควรจะตรวจสอบความทรงจำของเรย์ลินคนเก่าอีกครั้ง และดูว่ามีวิธีไหนบ้าง…”

เรย์ลินคิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อพบจุดที่สะดวกสบายเขาก็นอนลงไป “เอไอชิป สแกนความทรงจำของเรย์ลินและจัดระเบียบ”

[บี๊บ! สร้างการทำงาน! เริ่มการจัดระเบียบ!]

ในโลกเดิมของเรย์ลิน โลกวิทยาศาสตร์ได้ค้นพบว่า ในบรรดาความสามารถสมองมนุษย์ที่ไม่เคยถูกควบคุมเลยนั่นคือความทรงจำ ซึ่งมันเป็นความสามารถที่มีตั้งแต่เกิด

บางความทรงจำ ถ้าคนคนนั้นไม่ได้นึกถึงมันขึ้นมา จริงๆแล้วมันยังเก็บไว้ส่วนหนึ่งส่วนใดในสมอง!

ตอนนี้ ที่เรย์ลินได้ให้คำสั่งออกไป ความทรงจำของเรย์ตั้งแต่เกิดจนถึงการเลือกที่จะเป็นจอมเวท และเดินทางมาถึงตรงนี้ ทุกๆอย่างแสดงด้านหน้าของดวงตาเรย์ลิน ถูกหยิบยกขึ้นมาโดยใช้ผู้ช่วยของเอไอชิป

ทุกๆความทรงจำรวมถึงการกินข้าวแต่มื้อ ประสาทสัมผัส ที่ได้เก็บไว้และแสดงในใจเขา

เหมือนหน่วยความจำขนาดใหญ่ที่แค่สับสนเกินไปและเต็มไปด้วยข้อมูลที่ไร้ประโยชน์ เรย์ลินหยิบยกเอาแต่เรื่องที่ตัวเองเร่งด่วนตอนนี้

ในตอนนี้ ด้วยการช่วยเหลือของเอไอชิป เขาได้จัดระเบียบและเรียบทุกๆอย่างใหม่!

[ข้อมูลได้รับการเรียงเสร็จเรียบร้อย!] เอไอชิปแจ้งเตือนขึ้น

“สร้างไฟล์ใหม่ ตั้งชื่อว่า ‘เรย์ลิน ฟาเรียร์’ และบันทึก” เรย์ลินออกคำสั่ง

[บี๊บ! สร้างไฟล์ – เรย์ลิน ฟาเรียร์!]

“คำสั่งใหม่ ค้นหาวิธีที่เป็นไปได้ในการเพิ่มความแข็งแกร่งของโฮสท์อย่างรวดเร็ว!”

[บี๊บ! สร้างการทำงาน เร่ิมการค้นหา!]

ข้างหน้าเรย์ลิน ข้อมูลกระพริบผ่านเป็นจำนวนนับไม่ได้อย่างรวดเร็ว เหมือนกับกำลังสร้างรูปภาพอันสวยงาม

[การค้นหาเสร็จสิ้น! ค้นพบ – 453 วิธี!]

“มากขนาดนั้น?” เรย์ลินหยุดคิด “ลบวิธีที่อัตราความสำเร็จน้อยกว่า 50% ออก และเพิ่มเงื่อนไข: ฉันต้องสามารถทำได้ในตอนนี้ เริ่ม!”

[บี๊บ! กรองข้อมูลสำเร็จ คงเหลือ 2 วิธี!]

“แสดงมันออกมา!”

[วิธีที่ 1: เป็นจอมเวท]

[วิธีที่ 2: เริ่มฝึกฝนวิถีอัศวิน]

“โอ้! วิธีแรกเป็นจริงไม่ได้ในตอนนี้ อย่างน้อยก็จนกว่าจะเข้าสถาบันจอมเวทได้ ไม่อย่างนั้นจะมีโอกาสเท่าไหร่ที่จะเรียนการเป็นจอมเวท? ส่วนฝึกฝนวิถีอัศวิน มันคืออะไร?”

เรย์ลินพิมพำกับตัวเอง เขาเริ่มคำสั่งใหม่อย่างรวดเร็ว “เอไอชิป รวบรวมความทรงจำทั้งหมดเรื่องการฝึกฝนอัศวิน เมื่อจัดระเบียบเสร็จแล้ว ส่งมันเข้าความทรงจำฉันเลย!”

หลังจากส่งผ่านข้อมูลเข้าสมองของเขา เรย์ลินเริ่มเข้าใจความหมายของคนที่เรียกว่าอัศวิน

ในโลกนี้ มีพลังลึกลับหลากหลายแบบ หนึ่งในพลังที่ผู้คนทั่วไปเจอได้บ่อยๆคือเหล่าอัศวิน!

เหล่าอัศวิน เป็นกองพันที่มุ่งสู่การฝึกฝนที่ยากลำบากและกระตุ้นพลังด้วยพลังงานชีวิต คุณสมบัติทางกายภาพมาจากมนุษย์ทั่วไป

การเป็นจอมเวทจำเป็นต้องมีพรสวรรค์และในหมู่ผู้คนนับหมื่น มันเป็นไปได้ว่าจะไม่มีเลยสักคนเดียว แต่อัศวินนั้นแตกต่างโดยสิ้นเชิง ตราบใดที่คุณใส่ความพยายามมันเข้าไป ใครๆก็สามารถเป็นได้!

สำหรับอัศวินนั้น ไม่ได้มีเฉพาะความสามารถทางกายภาพเหมือนคนปกติ แต่พวกเขายังมีความสามารถในการใช้อาวุธต่างๆ กระทั่งการสังหาร

อัศวินบางคนยังมีทักษะลับพิเศษที่สามารถปลดปล่อยพลังฉับพลันได้!

อาณาจักรทั่วไปเพรียบพร้อมด้วยขุนนาง คนเหล่านี้จะสร้างกองกำลังอัศวินของตัวเอง

ตระกูลฟาเรียร์ที่เรย์ลินอยู่ก็เป็นตระกูลอัศวิน ผู้ก่อตั้งตระกูลครั้งนึงเคยสู้รบเคียงบ่าเคียงไหล่กับองค์ราชา และได้รับรางวัลเกียรติยศมากมาย ดังชื่อนำหน้า วิสเคาท์ ก็เป็นรางวัลที่ได้ประทานมา พร้อมด้วยพื้นที่ปกครองขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

หลังจากกวาดผ่านข้อมูลทั้งหมด เรย์ลินจำฉากเหตุการณ์ได้ฉากหนึ่งในอดีต

มันเป็นป่าเล็กๆในที่ดินที่วิสเคาท์ถือครอง และจอร์น ฟาเรียร์สวมชุดนักรบ มีใบหน้าจริงจัง เขามองไปยังเด็กน้อยเรย์ลินและพูดขึ้น “วันนี้ พ่อจะสอนทักษะลับที่สืบทอดในตระกูลฟาเรียร์: ทักษะดาบกางเขน และเทคนิคการหายใจ ลูกต้องจำมันไว้ให้ดีว่าจะไม่สอนคนนอกตระกูล!” ขณะตอนนั้นใบหน้าของวิสเคาท์จอร์นก็ไม่เคยเคร่งเครียดเท่านี้มาก่อน

อนิจจา เรย์ลินยังเด็กเกินไปในตอนนั้นและเขาก็ดูโดยไม่ได้คิดอะไร สุดท้ายลืมไปในที่สุด วิสเคาท์ จอห์นได้พยายามสอนเขาอีกไม่กี่ครั้ง แต่เรย์ลินกลัวความลำบากและเหนื่อยล้า หลังจากนั้น วิสเคาท์ จอห์นก็ยอมแพ้ในที่สุด

“เฮ้อ…พ่อใจดีเกินไปที่จะสอนลูกเหลวไหลคนนี้!” ตอนนี้เรย์ลินได้ตระหนักถึงว่าทำไมเจ้าของร่างคนก่อนถึงได้กลายเป็นเด็กถูกสปอยล์

แม้ว่าเรย์หลินหนุ่มจะรู้แค่ การทำตัวเป็นเพลย์บอยและได้ลืมทุกๆอย่างในการฝึกฝนอัศวินแม้กระทั่งทักษะลับของตระกูล เรย์ลินได้จัดการฟื้นฟูใหม่ด้วยความช่วยเหลือของเอไอชิป

ดาบกางเขนพื้นฐาน: ฟันขนาน ฟันแนวตั้ง ฟันตรง ฟันเอียง….

ท่าร่าง: ก้าวข้างหน้า ก้าวถอยหลัง ก้าวหลบ

ยังมีเทคนิคการหายใจ ทุกๆอย่างเกิดความเข้าใจในความคิดเรย์ลิน รวมถึงประสบการณ์ที่วิสเคาท์จอห์นได้เล่าให้ฟัง

ความทรงจำสุดท้ายจบลงด้วยวิสเคาท์จอห์นได้ปล่อยหมอกสีขาวจากปากของเขาเมื่อเขาได้แสดงท่าร่างของดาบกางเขน และแยกหินก้อนใหญ่ออกเป็นสองด้วยดาบเดียว!

“หืม…อัศวินถูกวิเคราะห์ว่าเป็นพลังขั้นต่ำที่สุด แต่เห็นได้ชัดว่ามันแข็งแกร่งมาก! แล้วพวกเหล่านักเวท ที่อยู่สูงกว่าอัศวินหละ?”

ดวงตาของเรย์ลินลุกโชนเป็นไฟด้วยความหลงไหล

“เฮ้อ! ฉันต้องก้าวข้างหน้าทีละก้าว ฉันจะตั้งสมาธิที่เทคนิคการหายใจของอัศวินเป็นอันดับแรก ถึงอย่างไรการฝึกอัศวินก็ไม่กระทบกับการฝึกจอมเวท อย่างน้อยฉันจะมีความสามารถในการป้องกันตัวเองตอนนี้”

หลังจากวิเคราะห์รายละเอียด เรย์ลินเริ่มการฝึกที่เรียกว่าเทคนิคการหายใจของโลกนี้ มันคล้ายกับพลังชี่ในการฝึกฝนลมปราณโลกเดิมของเขา แต่เกรี้ยวกราดมากกว่า มันต้องพึ่งพลังงานภายนอกเพื่อกระตุ้นพลังชีวิต

“จากคำบอกเล่า ถ้านักรบเข้าสู่การฝึกฝนอัศวิน มันยังเป็นไปไม่ได้ที่จะกระตุ้นพลังขีวิต มีทางเพียวคือเข้าสู่สนามรบจริงๆ และการต่อสู้ที่เสี่ยงอันตรายถึงชีวิต นี่เป็นหนทางเดียวจะกระตุ้นพลังชีวิตและกลายเป็นอัศวิน!”

“เอไอชิป โอนความรู้ของเทคนิคดาบกางเขนมาเลย!” เรย์ลินออกคำสั่งต่อไป

ในไม่ช้า ความรู้ขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับเทคนิคนี้ได้โอนเข้าสู่จิตใจเขาโดยตรง มันฝังลึกเข้าสมองของเขาเหมือนกับเขาฝึกมันตั้งแต่เด็ก

“แยกเทคนิคดาบกางเขนนี้และสร้างมันขึ้นเป็นไฟล์ใหม่ ตั้งชื่อว่า ‘พื้นฐานดาบกางเขน’ ”

[สร้างไฟล์ใหม่ ‘พื้นฐานดาบกางเขน’]

เมื่อเอไอชิปแจ้งเสียงเตือนในสมองเขา เรย์ลินยิ้มที่มุมปาก ด้วยความช่วยเหลือของเอไอชิป ความเร็วการเรียนรู้ของเขาจะเร็วขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ มันเพียงพอที่จะให้เหล่าอัจฉริยะฆ่าตัวตายด้วยความอัปยศ!

“ตอนนี้ฉันมีความทรงจำทั้งหมดแล้ว เหลือแค่การหาดาบกางเขน และเข้าสู่โหมดการฝึกฝนจริง ถ้าทั้งหมดเป็นไปด้วยดี ฉันมีความมั่นใจว่าจะเชี่ยวชาญในสิบวัน เพื่อนำตัวเองให้เทียบเท่ากับวิสเคาท์จอห์น!”

“เทคนิคดาบเหล่านี้เป็นทักษะสังหาร สิ่งสำคัญที่สุดของการฝึกอัศวินคือเทคนิคการหายใจ!” เรย์ลินพึมพำกับตัวเอง

“เอไอชิป! บันทึกสถิติของฉัน จำลองและสร้างโมเดลที่ดีที่สุดเพื่อเริ่มฝึกฝนเทคนิคการหายใจ!”

[บี๊บ! สร้างการทำงาน! โมเดลร่างกายโฮส! เริ่มการจำลอง…]

เมื่อเสียงเครื่องกลดังออก โมเดลสามมิติรูปร่างมนุษย์ปรากฎข้างหน้าสายตาของเรย์ลิน มันโปร่งแสงและส่องแสงสีฟ้า ปรากฎขึ้นรูปร่างเหมือนเขา อายุสิบสามปี รูปร่างตะวันตก ผมสีน้ำตาล ดวงตาใหญ่และคิ้วดก

ร่างจำลองสามมิติเริ่มฝึกฝนเทคนิคการหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า มีการปรับเปลี่ยนความถี่ อัตราการหายใจ อย่างช้าๆเส้นสีแดงเคลื่อนไหวไปรอบร่างจำลองสามมิตินั้น

ไม่กี่นาที การจำลองก็สิ้นสุดและเสียงเอไอชิปก็ดังขึ้นอีกครั้ง

[การจำลองสินสุด เทคนิคหายใจร่วมกับดาบกางเขน

เวลาที่ต้องการในหนึ่งรอบ: 30 นาที

ทำ 10 รอบจะช่วยเพิ่มร่างกายโฮสท์ ความแข็งแกร่ง 0.05 ความว่องไว 0.06 และความอดทด 0.03 ค่าสถานะจะค่อยๆลดลงเมื่อค่าสถิติเพิ่มขึ้น!

ข้อควรระวัง: ถ้าโฮสท์ฝึกฝนเทคนิคนี้เป็นเวลานาน มันจะเกิดผลกระทบต่อร่างกาย คำแนะนำ ให้คิดดีดีก่อนจะเริ่ม]

“พู่ว! เทคนิคการฝึกฝนอัศวินนี้น่าประทับใจจริงๆ ตราบใดที่ฉันอดทน ฉันจะเพิ่มพลังของฉันได้อย่างรวดเร็ว แต่ว่ามันมีทางเป็นไปได้ไหนที่จะลบผลกระทบจากการฝึกฝนนี้?”เรย์ลินพูดด้วยรอยยิ้มจางๆ

ในตอนนี้ เสียงเอไอชิปก็ดังออกมา

[คุณต้องการปรับปรุงเทคนิคหายใจนี้? ใช่/ไม่]

“เอไอชิปมีความสามารถเช่นนี้ด้วย?” ใบหน้าตื่นตะลึงปรากฎขึ้นบนเรย์ลิน

 

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

error: เนื้อหาถูกป้องกัน!!
%d bloggers like this: