พ่อมดแห่งโลกเวทมนตร์ ตอนที่ 33 หมีภูเขาจอมโหด

ตอนที่ 33 หมีภูเขาจอมโหด

keepwalk แปล

 

เสียงร้องของเหล่าแมลงที่ได้ยินในป่ากลายเป็นความเงียบเวลาแล้วเวลาเล่า กิ่งไม้เขียวชอุ่มและใบไม้ได้ปกคลุมพระอาทิตย์เรียบร้อย แสงแดดสาดส่องผ่านพื้นที่ว่างเป็นครั้งคราวคล้ายกับลำแสงสีขาว

 

“แกว๊ก แกว๊ก!” เสียงร้องอันคุ้นเคยดังผ่านเข้าโสตประสาท

คาลิเวียร์ที่นำเป็นหัวหน้าคิ้วขมวด “ทำไมถึงมีอีกาตาแดงเยอะขนาดนี้? สิ่งมีชีวิตพวกนี้มักจะรุกรานพวกมนุษย์! ถ้าพวกเราไม่กวาดล้างมันสักหน่อยเวลานี้ จะเป็นปัญหาแน่ๆในอนาคต!”

“ตอนนี้เนี่ยนะ? ทำไมเราไม่ไปทางอ้อม?” เรย์นอร์ถามขึ้น

“ฉันกลัวว่ามันจะใช้ไม่ได้ พวกเราถูกค้นเจอแล้ว!” เรย์ลินมองไปยังภาพที่เอไอชิปฉายออกมาและพูดโดยไม่หันหลัง

เสียงกระพือปีกค่อยๆดังใกล้ขึ้น คาลิเวียร์หัวเราะ “ตั้งแต่ที่พวกมันมาหาเราอย่างสมัครใจแบบนี้ พวกเราก็ไม่ควรลังเลต้อนรับพวกมัน!”

การแสดงออกของคนอื่นๆกลายเป็นผ่อนคลาย หลังจากการขัดเกลาการต่อสู้ร่วมกันเป็นทีม พวกเขาก็ได้วางกลยุทธิ์เพื่อที่จะต่อสู้กับอีกาตาแดงเอาไว้

“ไม่เลว! มีแค่สองตัว!” เรย์ลินมองไปยังหน้าจอและเขาก็เปลี่ยนท่าทีขึ้น

คาลิเวียร์จ้องเมื่อเรย์ลินเตือน มีเงาสีดำอีกตัวด้านหลังอีกาตาแดงที่บินขึ้นมาและขนาดมันดูใหญ่กว่าตัวอื่นเล็กน้อย

“พวกเราเจอความยุ่งยากแล้ว!” คาลิเวียร์คิ้วขมวด “เรย์ลินและนีล่า พวกเธอปะทะกับตัวข้างหน้า ส่วนอีกตัวปล่อยให้พวกเราสามคน”

“เตรียมตัวให้ดี!” เรย์ลินพูดกับนีล่าด้านหลังเขาและชักหน้าไม้ให้เหนี่ยวไกออกมาจากด้านหลังเขา

“คำนวณความแรงลมและความชื้นสัมพัทธ์! ปรับเส้นเส้นวิถี…”

* วูสสส! * เส้นสีดำพุ่งข้ามผ่านท้องฟ้าแทงเข้าผ่านร่างอีกาตาแดง ทำให้ขนนกร่วงลงพื้นสองสามชิ้น

“แกว๊ก!” อีกาตาแดงที่อยู่ข้างหน้าเต็มไปด้วยความโกรธได้บินเข้าหาเรย์ลิน

ดูเหมือนว่ามันไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

“มาล่อมันออกไป!” เรย์ลินไม่เปลี่ยนสีหน้า เขาวางหน้าไม้ลงบนแขนตัวเอง

ต้องขอบคุณเอไอชิปที่ได้ทำเส้นทางลูกธนูให้โจมตีอีกาตาแดงเด่นชัดก่อนหน้านี้ แต่พละกำลังของอีกาพวกนี้ค่อนข้างสูง ส่วนใหญ่พวกมันมีความแข็งแกรงเทียบเท่าอัศวิน ขนนกของมันยังแข็งเป็นอย่างมาก ดังนั้นมันจึงไม่ได้รับความเสียหายมากนัก

อาวุธของคนธรรมดามักจะทำอะไรสิ่งมีชีวิตในโลกแห่งเวทมนตร์ไม่ได้มาก

เมื่อเรย์ลินและนีล่าได้ล่ออีกาตาแดงออกไปหนึ่งตัว คาลิเวียร์คิดขึ้นในใจก่อนตะโกนออกมาเสียงดัง “เรย์นอร์และลิส คอยขวางอีกาตัวด้านหลังไว้ ให้เวลาฉันร่ายเวทก่อน!”

เรย์นอร์และลิลิสมองหน้ากันและพุ่งเข้าหาอีกาตาแดงตัวด้านหลัง

เมื่อเรย์นอร์วิ่ง เขาได้หยิบธนูด้านหลังและยิงออกไปบนฟ้า และมีดได้ปาขึ้นมาพร้อมกับลูกธนู

“แกว๊ก แกว๊ก!” อีกาตาแดงตัวใหญ่กระพรือปีกดำของมันปะทะกับลูกธนูและมีดปา

“ปีกของมันต้านลูกธนูได้!” เรย์นอร์หน้าซีดและย่างก้าวเขาหยุดชะงัก

แต่ขณะนั้นอีกาตาแดงตัวใหญ่ได้พุ่งลงมา กรงเล็บอันแหลมคมได้ตัดผ่านไหล่เรย์นอร์เป็นแผลยาวลึก

เรย์นอร์กระแทกลงกับพื้น

“ช่วย…ช่วยที!” เรย์นอร์ตะโกนและอ้อนวอนขึ้น

*ปัง!! * อีกาตาแดงกำลังจะจิกปากลง แสงสว่างกระพริบวาบ ลิลิสยกดาบที่ใหญ่กว่าตัวเธอเองขึ้นและควงสวิงไปที่อีกาตาแดง

“แป๊ง!” ตาข่ายเหล็กโยนไปด้านหน้าอีกา

“ฉันกั้นมันไว้เอง รีบใช้โอกาสนี้โยนตาข่ายเถอะ!” ลิลิสที่ปกติเงียบขรึมและขี้อายดูเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

“ได้เลย!” เรย์นอร์มองไปที่คาลิเวียร์ที่กำลังเตรียมรายเวทตัวเอง และหยิบตาข่ายขึ้น

ลิลิสเห็นได้ว่าฝึกฟันดาบมาก่อน และดาบเหล็กใหญ่ยักษ์ได้กวัดแกว่งในมือเธอเป็นแสงสีเงินปะทะเข้ากับอีกาตาแดงด้านข้าง

“ฮ่าห์!” การกวาดอย่างสวยงาม ลิลิสทำให้อีกาตาแดงลงไปอยู่บนพื้น ทำให้โคลนและก้อนกรวดแตกกระจาย

“ได้โอกาสละ!” เรย์นอร์ตาเป็นประกาย อาการปวดแล่นผ่านไหล่ทำให้นัยน์ตาเขาแดงก่ำเล็กน้อยขณะที่นำตาข่ายเหล็กไปจับกุมอีกาตาแดง

“แกว๊ก แกว๊ก!” อีกาตาแดงฟาดอย่างต่อเนื่องด้านในตาข่าย และดูเหมือนว่าจะหยุดไม่ให้มันไปไหนได้อย่างอิสระ

“คาลิเวียร์ รีบเร็ว! ขนของอีกาตาแดงมันหนาเกินไป ฉันทำความเสียหายไม่ได้มากนัก!”

ลิลิสตะโกนอย่างกระวนกระวาย

“ขอบคุณที่พยายามได้ขนาดนี้!” ขณะนั้นในที่สุดคาลิเวียร์ก็ร่ายเวทมนตร์เสร็จสิ้น บอลไฟลุกโชติช่วงบนมือเขาส่องสว่างแสงสีแดงปนดำ

“รีบทำเร็วเข้า!” หลังจากคาลิเวียร์ตะโกน ลิลิสและเรย์นอร์เริ่มกระจัดกระจาย

“ไปเลย! บอลไฟพลังงานขั้วลบ!” คาลิเวียร์โยนออกไป บอลไฟสีแดงปนดำพุ่งเข้าเป็นเสียงตูมจนถึงร่างของอีกาตาแดงบนพื้น

*บูมมม! * เสียงขนาดยักษ์ดังก้องอย่างต่อเนื่องทุกทิศทุกทาง ส่งเป็นคลื่นความร้อนอย่างดุเดือดเลือดพล่าน

ลมจากแรงระเบิดได้เผาไหม้ราวกับภูเขาไฟขนาดใหญ่บนพื้น ต้นไม้รอบด้านกระทั่งพุ่มไม้ไม่เหลือให้เห็น

“ยอดเยี่ยม!” เรย์นอร์วิ่งอย่างช้าๆไปด้วยขณะที่ลมได้พัดมาด้านหลังเขา เสื้อผ้าเต็มไปด้วยโคลน แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อเขามองไปที่อีกาตาแดงก็ยากที่จะบอกได้ว่ามันดีหรือร้าย

“ฮ่าาา….” คาลิเวียร์หอกแฮ่ก “บอลไฟพลังงานขั้วลบใช้เวลาร่ายนานและต้องใช้ใครสักคนกันศัตรูไว้ ถึงอย่างนั้นผลลัพธ์ที่ได้ช่างน่าเหลือเชื่อ!”

ลิลิสจัดระเบียบชุดของเธอ เมื่อมองไปที่ยังทิศทางที่เรย์ลินและนีล่าวิ่งอยู่ เต็มไปด้วยสายตากังวล “ฉันห่วงว่าพวกเขากำลังทำอะไรอยู่นะ?”

“อย่ากังวล! เรย์ลินและนีล่าแข็งแกร่งมากและพวกเราก็จัดการสังหารตัวใหญ่กว่าด้วยพวกเราสามคนแล้ว….” คาลิเวียร์พูดปลอบใจเธอ นี่เป็นภารกิจแรกที่รับมาในปีนี้และเขา ยังต้องการให้จบอย่างสวยงาม

“พวกเราไม่เป็นไร!” ขณะที่คาลิเวียร์พูดอยู่ ทั้งเรย์ลินและนีล่าได้เดินออกมาจากไม้พุ่ม

มีขนนกสีดำติดร่างพวกเขาไม่กี่ชิ้นแต่พวกเขาดูไม่มีบาดแผลบนร่างเลย

“อีกตัวไปไหนแล้ว?”

“บนนั้น!” เรย์ลินถือกรงเล็บสีดำในมือจากนั้นมองไปที่หลุมขนาดใหญ่ “ว้าวเพื่อน ฉันคำนวนว่ามันมีค่าพลังอย่างน้อยระดับ 6 ดูเหมือนเวทมนตร์จพอๆกับคาลิเวียร์นะ”

“ตอนนี้ทุกคนปลอดภัยดี พวกเราก็รีบกลับกันเถอะ ฉันรู้สึกแย่แล้ว!” คาลิเวียร์มืดมนลง “สัตว์ประหลาดที่ซ่อนอยู่รอบสถาบันวันนี้ดูเหมือนจะมีมากขึ้น!”

“ฉันตกลง ภารกิจอันก่อนก็อันตรายแบบนี้หรอ?” เรย์ลินถาม

“ไม่ใช่อย่างงั้นหรอก! แม้พวกเราจะรับภารกิจลาดตระเวนแบบนี้ ยังต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนเพื่อหาอีกาตาแดงสิบตัว แต่ครั้งนี้พวกเราได้เจอมันเยอะมากนั้นในช่วงเวลาแค่สิบวัน!” นีล่าอธิบายด้านข้าง

“หลังจากกลับไป เราต้องไปรายงานสถานการณ์นี้ ฉันรู้สึกมีอะไรผิดปกติบางอย่าง!” ลิลิสพูดขึ้นทันที

“ถ้ามีปัญหาหลายอย่างมันก็ควรจะเป็นจอมเวทมาแก้ไข! พวกเราควรจะออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ฉันรู้สึกไม่ปลอดภัยแล้ว!” เรย์นอร์เสริม

“พูดได้ดี! รีบกันเถอะ!” คาลิเวียร์พูดขึ้นเมื่อเขาโยนตาข่ายเหล็กพังๆไปอีกด้านหนึ่งและหยิบกรงเล็บสีดำออกมา

เมื่อทุกคนไม่คัดค้าน ทั้งทีมก็รีบกลับในทันที

“ทำไมถึงได้มีอีกาตาแดงมาขัดขวางเราตอนขากลับสถาบัน? เป็นเหตุการณ์บังเอิญหรือ?” เรย์ลินรู้สึกกระวนกระวายและรีบเร่งฝีเท้าขึ้น

การพักผ่อนของพวกเขาดูจะรู้สึกไม่ดีเหมือนกันและในกลุ่มก็รีบเร่งขึ้น

“นายคิดไหมว่าอีกาตาแดงสองตัวก่อนหน้านั้นกำลังป้องกันสมบัติบางอย่าง? นายก็รู้ อีกามักจะมีงานอดิเรกสะสมของมันวาว!”

นีล่าที่อยู่ด้านหลังกลุ่มเห็นทุกคนมีสีหน้ามืดมนจึงพูดติดตลก

“พวกอีกาปกติ แม้จะเป็นอีกาตาแดงก็ยังมีชื่อเรียกเฉพาะ สายเลือดของมันใกล้เคี้ยงกับนกไม้หนาม ดังนั้นพวกมันจึงไม่มีงานอดิเรกในการค้นหาสมบัติ แต่มีสัมผัสรุนแรงต่อพืชชนิดพิเศษแทน ความจริงพวกจอมเวทมักจะเจอนกไม้หนามบ่อยๆ เพื่อใช้มันในการค้นหาพืชพันธุ์ที่พิเศษ!” เรย์ลินตอบโดยไม่หันกลับมา

“นายรู้ได้ยังไงนั่น?” เรย์นอร์แสดงท่าทีไม่เชื่อในสิ่งที่เรย์กล่าวอย่างเห็นได้ชัด

“ที่มาของนกไม้หนามและการจะเจอมันได้อย่างไรนั้น อยู่บนตู้หนังสือระดับสามในห้องสมุด ฉันอ่านมันมาก่อน” เรย์ลินตอบกลับอย่างสุภาพ

“เรย์ลิน! เธอเท่ห์สุดๆ!” แววตานีล่าเป็นประกายอีกครั้ง

เรย์นอร์หันกลับ

“เอ๊ะ?”  เรย์ลินสูดจมูกและได้กลิ่นหอมหวนเอามากๆ

“หยุดก่อน! พวกเธอได้กลิ่นอะไรไหม?” เรย์ลินรีบหยุด

ทั้งกลุ่มหยุดลง “กลิ่นอะไร?” คาลิเวียร์แสดงออกอย่างระมัดระวังและจับขวานในมือเขาแน่น

“ดูเหมือนจะเป็นกลิ่นหอมมาก!” เรย์ลินอธิบาย

“กลิ่นหอม? มีเพียงกลิ่นเดียวที่ทำให้ผู้คนอยากอาเจียนในป่า! และตอนนี้ก็เริ่มรุนแรงขึ้น!” เรย์นอร์ขัด

“ฉันว่าจริงๆแล้วมันเป็นกลิ่นของดอกจัสมินผสมกับกุหลาบน้ำมันสีดำ!” ลิลิสย่นจมูก

“ทุกคนระวังตัว! มีกลิ่นเหม็นสาบจากสัตว์ป่า!” *ชิ้ง!* คาลิเวียร์ดึงขวานออกจากฝัก เหตุการณ์ตอนนี้แปลกประหลาดอย่างชัดเจน เรย์ลินวางมือบนกระเป๋าข้างเอว

*ฮู่!* สายลมพริ้วไหว กลิ่นเหม็นคาวผ่านเข้ารูจมูก

*กรรรร!!* เสียงคำรามของสัตว์ร้ายดังผ่านเข้าโสตประสาท

ต้นไม้รอบป่าดำต่างโน้มลงจากแรงกดดันของเสียงคำรามนี้

ใบหน้าคาลิเวียร์เปลี่ยนไป “ระวังตัวให้ดีนะ มันเป็นสัตว์ขนาดใหญ่!”

*บูมมม บูมมม!* ก้าวแต่ละครั้งส่งเสียงดังกึกก้อง เรย์ลินเห็นบางส่วนของสิ่งมีชีวิตนี้

มันเป็นหมีดำขนาดใหญ่และกระโหลกมันแยกออกเผยให้เห็นสมองข้างในทั้งยังเป็นรูปตัว V มีสัญลักษณ์สีขาวบนหน้าอกราวกับแผลเป็นรูปสายฟ้า

“ระวัง! มันคือหมีภูเขาจอมโหด ตัวนึงเทียบเท่ากับนักเวทย์ระดับสาม! มันคือตัวที่พวกเราเจอครั้งล่าสุด!”

คาลิเวียร์หดตัวให้เท่ากับหมุด “ระวังเสียงคำรามของมัน การโจมตีนี้ได้ฆ่าแฮงค์ไปแล้วครั้งก่อน!”

“บ้าเอ้ย! กระจายกำลังและหนีเถอะ!” เรย์นอร์ใบหน้าซีดและทันใดนั้นเขาก็มอบรอบๆก่อนจะวิ่งหนีออกไป

“ไอ้ขี้ขลาด!” นีล่าคุกกรุ่นและใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยอารมโกรธ หมีภูเขาจอมโหดจะเพิ่มความเร็วมันขึ้นเพื่อว่าเรย์นอร์หนีไป

“ไม่มีทางเลือกแล้ว! นี่มันเกินความสามารถของพวกเรา ให้แยกย้ายกันไปและวิ่งหนีเถอะ หวังว่าพวกเราจะได้เจอกันอีกหลังจากลับไปที่สถาบันนะ!”

คาลิเวียร์ยิ้มอย่างขมขื่นและตัดสินใจ

 

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

error: เนื้อหาถูกป้องกัน!!
%d bloggers like this: