ตอนที่ 36 คอขวด

 

Blue แปล

“นายไม่ได้อ่านประกาศหรอ? ถ้านายไม่ใช่จอมเวทย์ระดับ 3 การออกไปข้างนอกก็เหมือนกับเอาชีวิตไปทิ้ง!”

เสียงกระซิบดังขึ้น และคาลิเวียร์ปรากฏตัวขึ้นข้างหลังนีล่า

“นายกลับมาแล้ว?” เรย์ลินถาม

“ใช่! นี่เป็นรางวัลสำหรับภารกิจของเรา คริสตัลเวทย์ 15 ชิ้น!” คาลิเวียร์เปิดกระเป๋าและมีคริสตัลเวทย์ 15 ชิ้นอยู่ข้างใน

“ตามที่ตกลงไว้ก่อนหน้านี้ แต่ละคนจะได้รับคริสตัลเวทย์ 3 ชิ้น!” คาลิเวียร์แบ่งผลึกเวทมนตร์ แล้วเปิดกระสอบสีดำขนาดใหญ่ มันเต็มไปด้วยกรงเล็บของอีกาตาแดงมากมาย รวมถึงขนนก ดวงตาและวัตถุดิบอื่น ๆ

“มีวัตถุดิบแบบนี้ด้วย! เพียงกรงเล็บอีกาแดงสองข้างก็มีค่าแล้ว แต่ละอันสามารถขายพอๆกับคริสตัลเวทย์ 1 ชิ้น ส่วนสำหรับวัสดุอื่นรวมแล้วจะได้คริสตัลเวทย์ประมาณ15 ชิ้น! พวกนายมีคำถามอะไรอีกไหม? ถ้าไม่ เราจะได้แบ่งกันเลย!”

กรงเล็บของอีกาตาแดงนี้เป็นสิ่งที่ใช้พิสูจน์ว่าภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว หลังจากที่ได้รับการยืนยันแล้ว เหล่าจอมเวทย์จะได้รับการอนุญาตให้เก็บมันไว้ เพื่อที่จะได้นำไปใช้ทำอย่างอื่นต่อไป

“ฉันไม่มีปัญหา!” เรย์ลินยิ้ม ตอนนี้เขาแค่ต้องการได้รับประสบการณ์การต่อสู้เท่านั้น จึงไม่ค่อยตื่นเต้นกับจำนวนของคริสตัลเวทย์เท่าไหร่

ขณะนี้ ได้รับคริสตัลเวทย์จำนวน 30 ชิ้น มันเป็นจำนวนไม่น้อยเลย แต่อย่างไรก็ตามยังมีค่าใช้จ่ายต่างๆที่ใช้ไปในภารกิจของแต่ละคนอีกด้วย นีล่าและลิลิสใช้ยาเร่งความเร็ว คาลิเวียร์ใช้หญ้าคล่องแคล่ว ส่วนเรย์ลินใช้ยาระเบิด ยาห้ามเลือดและยาเสริมพลัง ทั้งหมดนี้ก็มีค่ามากกว่าคริสตัลเวทย์ 30 ชิ้นเสียอีก

ถ้าหากพวกเขาคำนวณทุกอย่าง ภารกิจคงจะพิจารณาว่าล้มเหลวและเทียบไม่ได้กับรายได้ในการการปรุงยาของเรย์ลิน

เมื่อเห็นเรย์ลินตอบตกลง นีล่า ลิลิสและเรย์นอร์ก็พยักหน้าเช่นกัน

“ภารกิจนี้เรย์ลินทำได้ดีที่สุด ถ้าไม่มีนาย พวกเราคงตายไปนานแล้ว เพราะฉะนั้นนายจะได้มากกว่าคนอื่นเล็กน้อย!” คาลิเวียร์พูดอย่างจริงใจ ดูเหมือนว่าเขาจะคิดเรื่องนี้มานานแล้ว

“ฉันไม่ต้องการหรอก!” เรย์ลินยิ้มและหยิบกรงเล็บอีกาตาแดงขึ้นมาสองข้าง รวมทั้งของอื่นๆจากถุง หลังจากประเมินว่าสิ่งของที่เขาหยิบมามีค่าประมาณคริสตัลเวทย์ 6 ชิ้นก็หยุดลง

“แค่นี้ก็เพียงพอสำหรับฉันแล้ว”

“เอาล่ะ งั้นเราจะมาแบ่งกันอีกครั้ง…” คาลิเวียร์รู้สึกเหมือนถูกบังคับเล็กน้อย แต่ลิลิสและเรย์นอร์กลับมีความสุขอย่างเห็นได้ชัด

พวกเขาทุกคนต่างมีบาดแผลไม่มากก็น้อย เนื่องจากเมื่อเร็วๆนี้มีบางอย่างเกิดขึ้นที่สถาบันและการรับภารกิจอาจจะทำไม่ได้อีกต่อไปเนื่องจากอันตรายที่คาดการณ์ไม่ได้ พวกเขาได้แลกเปลี่ยนข้อมูลการติดต่ออย่างรวดเร็วและรีบออกจากพื้นที่ปฏิบัติภารกิจทันที

คาลิเวียร์ออกไปโดยเร็วที่สุด ขนสีดำที่ขาลามขึ้นมามากพอดูทำให้ขาของเขาคล้ายกับกอริลลา นั่นทำให้เขาไม่สามารถรอความช่วยเหลือได้

“ลาก่อน!” ลิลิสและเรย์นอร์บอกลาเช่นกัน

“นายห้องพักอยู่ห้องไหนหรอ?” นีล่าขยับเข้าใกล้กับเรย์ลินและกระซิบเข้าที่ข้างหูของเขา ทำให้ลมอุ่นพัดเข้าไปในหูแต่เขาไม่สนใจ

“ตอนนี้ฉันยังไม่มีอารมณ์! บางทีอาจเป็นครั้งต่อไปก็ได้!” เรย์ลินปฏิเสธ ตอนนี้ร่างกายของเขายังคงปวดแสบปวดร้อน ดังนั้น เขาจะมีอารมณ์แบบนั้นได้ยังไง?

“ก็ได้! ฉันจะรอนะ!” นีล่าหัวเราะเบา ๆ พร้อมหอมแก้มเรย์ลิน ก่อนวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว

เรย์ลินส่ายหัวและหันกลับไปที่ห้องพัก

เมื่อเขาเปิดประตูและเห็นว่าทุกอย่างในห้องยังคงเหมือนเดิมเหมือนก่อนที่จะออกเดินทาง ทำให้เขารู้สึกความปลอดภัยมากขึ้น

“ไปทำภารกิจไม่ถึงหนึ่งเดือนด้วยซ้ำ ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าเวลามันผ่านไปนานเหลือเกินนะ?”

เรย์ลินปิดประตู วางดาบ ถุงรางวัลและสิ่งอื่นๆไว้ ก่อนจะนอนลงบนเตียง

เขารู้สึกผ่อนคลายทันทีเมื่อเขาได้อยู่บนที่นอนแสนนุ่ม

“เอไอชิป! แสดงสถิติปัจจุบันของฉัน!”

[ปี๊บ! เรย์ลิน ฟาร์เรียร์

นักเวทย์ระดับ 2 และอัศวิน

ความแข็งแรง: 2.5

ความว่องไว: 2.7

พละกำลัง: 3.0

พลังจิตวิญญาณ: 4.2

พลังเวทย์: 4.0

สถานะ: สุขภาพดี]

มีสถิติโดยรวมเพิ่มขึ้น ความแข็งแรง ความว่องไวและพละกำลัง เพิ่มขึ้น 0.3 ขณะที่พลังจิต เพิ่มขึ้น 0.1

“หลังจากที่ก้าวไปสู่การเป็นอัศวินเต็มตัวแล้ว สถิติทั้งหมดของฉันเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ส่วนพลังวิญญาณเป็นผลจากการทำสมาธิอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาหนึ่งเดือน!”

เรย์ลินจ้องไปที่ภาพ 3 มิติของเขา “เอไอชิปคำนวณว่าพลังงานชีวิตภายในในร่างกายของฉันเพิ่มเป็นเท่าไร”

หลังจากอัศวินได้จุดชนวนพลังชีวิตภายใน ยังคงมีช่วงเวลาที่ทำให้ค่าสถานะเพิ่มขึ้น ถึงอย่างนั้นเรย์ลินได้เพิ่มค่าสถานะตนเองผ่านการทำสมาธิมาก่อนแล้ว ดังนั้นผลลัพธ์อาจจะได้น้อยลง

[กำลังคำนวณ …… ]

[บี๊บ! การจำลองสิ้นสุดลงแล้ว

ค่าสถานะที่คาดว่าจะเพิ่มขึ้น: ความแข็งแรง: 0.6 ความว่องไว: 0.3 พละกำลัง: 0.1!] เสียงของเอไอชิปดังขึ้น

“ถ้าค่าสถิติของฉันอยู่ที่ 1.9 เหมือนคนทั่วไปแล้ว พลังชีวิตภายในนี้จะสามารถเพิ่มสถานะทั้งหมดของฉันได้อย่างน้อย 1 แต้ม แต่ตอนนี้ค่าสถานะของฉันสูงมาก การเพิ่มขึ้นจึงเป็นเรื่องยากมาก!”

เรย์ลินให้เหตุผล

“ตระกูลฟาร์เรียร์เป็นเพียงตระกูลอัศวินได้ไม่นาน จึงไม่ได้มีวิชาหลังจากที่กลายเป็นอัศวินแล้ว ดังนั้น ฉันจึงไม่ใส่ใจที่จะก้าวไปสู่ขั้นมหาอัศวินในตอนนี้”

แม้ว่าจะมีข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องนี้ในสถาบัน แต่ศักยภาพของอัศวินก็ต่ำกว่าจอมเวทย์มากนัก ดังนั้นฉันจะทิ้งเป้าหมายนี้ไปก่อน!”

นับตั้งแต่เข้าเรียนในสถาบัน เรย์ลินได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ทุ่มเทให้กับการศึกษาเรื่องจอมเวท จึงทำให้การฝึกฝนเป็นอัศวินล่าช้าไป

แม้มหาอัศวินจะจบลงด้วยการเป็นผู้ติดตามหรือรับใช้จอมเวทย์ อีกด้านหนึ่งยังมีพวกอัศวินอีกมากที่จบการเดินทางลงหลังจากกลายเป็นมหาอัศวิน ส่วนจอมเวทย์สามารถก้าวขึ้นไปในระดับสูงยิ่งขึ้นไป ดังนั้นเรย์ลินจึงเลือกเส้นทางที่ให้โอกาสที่ดีกว่า

“นอกเหนือจากข้ามไปเป็นอัศวินแล้ว แผนที่นี้ยังเป็นประโยชน์ในการเดินทางออกไปข้างนอกเวลานี้”

เรย์ลินฉายภาพแผนที่ขนาดใหญ่ขึ้น

เส้นสีน้ำเงินอ่อนก่อเป็นโครงร่างทั่วไปของป่าเวทมนต์อบิซอลโบน เป็นสภาพแวดล้อมรอบๆ มันมีรายละเอียดมากกว่าแผนที่ที่คาลิเวียร์มีอยู่

บนแผนที่นี้ เส้นทางที่กลุ่มเรย์ลินได้เข้าไปจะมีรายละเอียดชัดมาก นอกจากนี้บริเวณที่พบเห็ดหน้าแมงมุมอยู่ก็จะถูกทำเครื่องหมายไว้ว่าเป็นเขตอันตราย

แผนที่นี้ถูกสร้างขึ้นจากการสำรวจของเขาและเอไอชิปเช่นเดียวกับแผนที่ที่คาลิเวียร์มี

พูดได้ว่าแผนที่นี้มีข้อผิดพลาดไม่กี่จุดเท่านั้น แต่นี่ก็เป็นแผนที่ที่มีรายละเอียดมากที่สุดในหมู่นักเวทย์ หากเขานำมาขายจะได้ราคาเท่าคริสตัลเวทย์อย่างน้อย 2 ชิ้นเลยทีเดียว

ตรงกลางแผนที่ มีประโยคสีเขียวเรืองแสงแสดงถึงตำแหน่งของป่าเวทมนต์อบิซอลโบน

“จากแผนที่นี้เห็นได้ว่าป่าเวทมนต์อบิซอลโบนเป็นเพียงพื้นที่ที่เล็กๆบนชายฝั่งทางใต้เท่านั้น เรียกได้ว่าเขตชนบทก็น่าจะได้”

“นอกจากนี้หากป่าเวทมนต์อบิซอลโบนอยู่ตรงกลาง ทะเลสาบแห่งความตายจะอยู่ทางใต้ ส่วนทางทิศเหนือก็จะเป็นทุ่งราบแห่งความสิ้นหวัง ทางทิศตะวันตกเป็นกระท่อมผู้วิเศษก็อตแธม และสุดท้ายอาณาจักรพูลฟิลอยู่ทางทิศตะวันออก

เขตพื้นที่บริเวณเหนือและใต้เป็นพื้นที่ต้องห้าม มีสิ่งมีชีวิตที่ดุร้ายและเป็นอันตรายอยู่นับไม่ถ้วน และยังมีเผ่าพันธุ์ที่แตกต่างกัน บางแห่งยังได้รับการปนเปื้อนพวกเขาจะถูกวิญญาณชั่วร้ายเข้าสิง หากนักเวทย์คนใดย่างเท้าเข้าไปในพื้นที่เหล่านั้น

“ส่วนกระท่อมของผู้วิเศษก็อตแธม มันเป็นอีกฝั่งหนึ่งของเหล่าจอมเวทย์ ได้ยินมาว่ามีความขัดแย้งเกิดขึ้นระหว่างกระท่อมผู้วิเศษก็อตแธมกับป่าเวทมนต์อบิซอลโบน ดังนั้นจึงไม่สามารถไปที่นั่นได้”

“เหลือเพียงแห่งเดียวที่นักเวทย์อาจจะไปสำรวจได้คือ อาณาจักรพูลฟิล”

เรย์ลินคิดอย่างเงียบๆว่าที่นี่มีความคล้ายคลึงกับของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลก ซึ่งมีการแบ่งกลุ่มออกตามอาณาเขตของตนและควบคุมอาณาจักรต่างๆอยู่เบื้องหลัง

ในอาณาจักรเหล่านี้ สายเลือดของจอมเวทย์เปรียบเสมือนราชวงศ์หรือขุนนาง แต่สายเลือดของอัศวินคล้ายกับเหล่าตระกูลที่มีฐานะร่ำรวย

“เรื่องลำดับชั้นทางสังคม เหล่าจอมเวทย์เป็นเหมือนผู้ทรงอิทธพิล ในขณะที่อัศวินจะเป็นนักรบและทหารที่รับใช้พวกเขา นอกจากนี้พวกเขาไม่ได้มีอำนาจในการปกครองเดียวกัน  มีอาณาจักรเล็ก ๆ หลายแห่งราวกับดาวบนท้องฟ้า พวกเขาต่อสู้เพื่อผลประโยชน์ของตัวเองในยุคแห่งความวุ่นวายนี้ทั้งนั้น

“มีจอมเวทย์บางตระกูลคอยสนับสนุนอาณาจักพูลฟิลอยู่ อาณาจักพูลฟิลมีทั้งหมด 19 เมือง แต่ละพื้นที่กว้างใหญ่มาก มีตระกูลจอมเวทย์ขนาดเล็กจำนวนมากเดินทางผ่านไปมาและอาศัยอยู่ที่นี่ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ได้มาที่ป่าเวทมนต์อบิซอลโบนเพื่อทำการค้าใดๆดังนั้น ซึ่งมันควรจะมีตลาดแลกเปลี่ยนเล็กๆอยู่ที่นั่น เพื่อให้ฉันมุ่งหน้าไปขายยาได้!”

ทักษะการปรุงยาของเรย์ลินอยู่ในระดับกลางๆเท่านั้น แต่ด้วยความช่วยเหลือของเอไอชิป นั่นทำให้เขาปรุงยาได้มากกว่ารุ่นพี่เมอร์ลินอีกและอาจจะเทียบเท่ากับครอฟท์ แต่อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ต้องถูกเก็บไว้เป็นความลับสุดยอด เพราะเหตุนี้เรย์ลินจึงไม่กล้าที่จะขายยาของเขาในสถาบันมากเกินไป

ถึงอย่างนั้นเมื่อเขาก้าวขึ้นสู่การเป็นจอมเวทย์ระดับ 3 แล้วเขาอาจจะติดอยู่ที่คอขวด หากปราศจากทรัพยากรที่ใช้จำนวนมากแล้ว เขาจะค่อยๆก้าวหน้าไปอย่างช้าๆ

แม้แต่จอมเวทย์เกรดห้าที่ไม่มีทรัพยากรใดๆ ยังจำเป็นต้องใช้เวลาอย่างน้อย 3 ปี ถึงจะก้าวไปสู่จอมเวทย์ระดับ 3 ได้!

เรย์ลินเป็นเพียงจอมเวทย์ทั่วไปเกรดสามเท่านั้น เขาต้องพึ่งพารายได้เล็กน้อยเพื่อตอบสนองสิ่งจำเป็นในการก้าวหน้า ใครจะรู้ว่าเขาจะต้องรออีกนานแค่ไหน

“เอไอชิป! จำลองสิ่งจำเป็นหากฉันต้องก้าวไปสู่การเป็นจอมเวทย์ระดับ 3!”

[ข้อกำหนดเบื้องต้นสำหรับจอมเวทย์ระดับ 3: พลังวิญญาณ: 7 เรียนรู้รูปแบบเวทมนตร์อย่างน้อย 3 บท ยาเร่งปฏิกิริยาเป็นสิ่งจำเป็นในการทะลวงระดับ ขนาด 500 กรัม]

“เรียนรู้รูปแบบเวทมนตร์ 3 รูปแบบเป็นเรื่องง่าย แต่การที่จะได้ยาเร่งปฎิกิริยามานั้นค่อนข้างยากลำบาก ฉันจะต้องการคริสตัลเวทย์อย่างน้อย 500 ชิ้น!”

ใบหน้าของเรย์ลินเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม ในฐานะที่เป็นนักเวทย์ปรุงยา เขารู้ดีว่ายาเร่งปฎิกิริยาดี ยาเหล่านี้ไม่เหมือนกับยาทั่วไปพวกยาเพิ่มความแข็งแกร่งหรือยาห้ามเลือด ถึงอย่างนั้นพวกเขาต้องมีใครบางคนที่มีความรู้ในการปรุงยาพื้นฐาน ยาเร่งปฏิกิริยานี้สามารถเพิ่มพลังวิญญาณ พละกำลังหรือกระทั่งสามารถเสริมสร้างรูนในใจในอัตราที่น่าตระหนก ความต้องการยาพวกนี้มีมากกว่าความต้องการเสมอ

“คริสตัลเวทย์ 500 ชิ้น ถือว่าเล็กน้อยมาก หลังจากที่เรียนเทคนิคการปรุงยาเบื้องต้นกับศาสตราจารย์ครอฟท์จบแล้วก็จะสามารถเริ่มฝึกปรุงยาขั้นพื้นฐานได้ ฉันอาจจะต้องการคริสตัลเวทย์จำนวน 100 ชิ้นเพื่อซื้อส่วนผสมในการปรุงยาของตัวเอง”

“สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ การเพิ่มพลังวิญญาณให้ถึง 7! “เรย์ลินจมลึกอยู่ในความคิด “เอไอชิป! จากสถานะปัจจุบันของฉัน ต้องใช้ในการทำสมาธินานขนาดไหนเพื่อให้ผ่านข้อกำหนดเบื้องต้นนี้ได้?”

[ใช้พลังจิตของโฮสต์เป็นพื้นฐานในการคำนวณ!]

 

[ปี๊บ! คำนวณเสร็จสมบูรณ์ ใช้เวลาโดยประมาณ: 8 ปี 6 เดือนและ 15 วัน!]

เอไอชิปตอบอย่างไร้อารมณ์ใด ๆ

“นานขนาดนั้นเลย?” ใบหน้าของเรย์ลินซีดลง “มีปัญหาอะไรหรือเปล่า? ฉันยังเคยใช้เวลาเพียงไม่หนึ่งปีในการเพิ่มพลังจิตเป็น 4.2 จากสถานะของคนธรรมดาเลยนะ…”

[โฮสต์ได้รับความต้านทานต่อเทคนิคการทำสมาธิ แนะนำให้หาเทคนิคการทำสมาธิที่สูงกว่านี้ อีกทางเลือกหนึ่งคือหาส่วนผสมที่เข้ากันได้เพื่อปรับปรุงเทคนิคในการทำสมาธิ!] เอไอชิปฉายหน้าจอพร้อมด้วยข้อมูลและผลลัพธ์การค้นหา

Facebook Comments