พ่อมดแห่งโลกเวทมนตร์ ตอนที่ 4 การบ่มเพาะ

ตอนที่ 4 การบ่มเพาะ

keepwalk แปล

“ฉันไม่เคยคิดว่าเอไอชิปจะสามารถวิเคราะห์เทคนิคการหายใจของอัศวินในโลกนี้ได้!”เรย์ลินอุทานและพูดขึ้น“ปรับปรุงทันที!”

[สร้างการปรับปรุง คำนวณเวลา: 125 นาที]

“เยส 125 นาที เกิน 2 ชั่วโมงมานิดหน่อย ฉันรอได้!”เรย์ลินรู้สึกสบายใจ

หลังจากรออย่างใจร้อน สองชั่วโมงก็ผ่านไป เสียงเอไอชิปก็ดังขึ้น

[การปรับปรุงเทคนิคหายใจเสร็จสิ้น เวลาที่ใช้เทคนิคหายใจ 5 นาที 23 วินาที และความสามารถเพิ่มขึ้นทั้งหมด 5% ผลข้างเคียงจากความบาดเจ็บได้หายไป!]

“เยี่ยมยอด!” ผลนี้ทำให้เรย์ลินพึงพอใจ

ถ้าความสามารถเพิ่มขึ้น 5% ทุกครั้ง หลังจากหลายสิบครั้งกระทั่งร้อยครั้งผลจะแตกต่างอย่างมาก

“จากคำบอกเล่า เทคนิคดาบกางเขนและเทคนิคหายใจได้มาจากผู้ก่อตั้งหลังจากรบในสงครามมาหลายสิบครั้ง เขาเก็บได้มาจากศพของอัศวินนายหนึ่ง จากหลากหลายเหล่าตระกูลอัศวิน มันถูกจัดให้อยู่ในระดับกลาง!”

“หลังจากปรับปรุงเทคนิคหายใจนี้โดยเอไอชิป ฉันกลัวว่ามันอาจจะถูกเปรียบเทียบกับเทคนิคลับของเหล่าอาณาจักรอื่นๆ”

เรย์ลินไตร่ตรองอย่างเงียบๆและใจร้อนพูดขึ้น “เอไอชิป โอนเทคนิคหายใจที่ปรับปรุงนี้เข้าสู่โซนความจำ!”

เอไอชิป รับคำสั่งและนำรูปภาพจำนวนมากเข้าสู่จิตใจของเรย์ลิน

หลังจากโอนไม่กี่นาที เรย์ลินลูบหัวตัวเองอย่างอ่อนโยน “ฉันรู้สึกเวียนหัวเล็กน้อยแต่นี่ถือว่าเป็นเรื่องปกติ!”

ตอนนี้สมองเขาเต็มไปด้วยความทรงจำนวนมากเกี่ยวกับเทคนิคหายใจและประสบการณ์การฝึก เปรียบได้กับค่าเฉลี่ยของคนคนหนึ่งแล้ว เขาจะได้ไม่ต้องเดินอ้อมหรือหลงทิศ

“ฉันไม่ได้ให้ความสำคัญในโลกเดิม แต่ในโลกนี้ เอไอชิปให้ประโยชน์อย่างมหาศาลเปรียบได้มากกว่าค่าเฉลี่ยคนปกติ”

เรย์ลินพึมพำ “ด้วยความสามารถของเอไอชิปที่จำลองและวิเคราะห์ ฉันจะได้ผลลัพธ์เดียวกันเหมือนกับคนที่ทำงานหนักและมีประสบการณ์มาเป็นสิบปี ฉันแค่ทำสิ่งที่เอไอชิปได้เสนอขึ้นมาและทำในสิ่งที่ถูกต้องที่สุด!”

เทคนิคหายใจนั้นมีข้อขัดแย้งหลายจุดและบางอย่างจำเป็นต้องทำมากกว่าพูดเพื่อเข้าใจ

หนึ่งต้องผ่านประสบการณ์การฝึกฝนและไปตามเส้นทางที่ซับซ้อน

มีพวกเขาเท่านั้นที่สามารถเข้าใจได้

แต่สิ่งเหล่านี้หลีกเลี่ยงได้ทั้งหมดด้วยความสามารถการวิเคราะห์ของเอไอชิป

“ฉันจะลองดู!” เรย์ลินคิดและร่างเขานอนบนพื้นในรูปไม้กางเขน

จากข้อเสนอแนะของเทคนิคการหายใจที่เอไอชิปปรับปรุงมา ไม่จำเป็นต้องมีท่าอะไรพิเศษแต่แค่หาตำแหน่งที่เหมาะสมและสะดวกสบายที่สุด

“เริ่มแรก ฉันต้องกลั้นลมหายใจ 65 วินาที แล้วถอดหายใจยาวสามครั้งและสั้นหนึ่งครั้ง ด้วยระยะเวลาและความถี่ต้องเป็น….”

เรย์ลินทำตามคำอธิบายเทคนิคการหายใจและเข้าสู่กระบวนการบ่มเพาะ

เขาดูไม่ได้สติ ใบหน้าขึ้นสีแดงจางๆและกระเดือกของเขาสั่นเหมือนออกกำลังกายบางอย่าง

เวลาผ่านไปใบหน้าเรย์ลินแดงขึ้นและในที่สุดเขาก็เหงื่อออกเป็นของเหลวสีดำ

หลังจากเขาค่อยๆทำกระบวนการนี้ผ่านไปเกิน 20 นาที เรย์ลินเปิดทั้งตาและปากออกมา

ฟิ้วว!!

ลมหายใจสีดำออกมาเช่นตอนนี้

ด้วยร่างกายตอนนี้นี้ ปรากฎเสียงแตกออกมา

เรย์ลินยืนขึ้นและเคลื่อนไหวแขนขา ทั้งร่างเขาอบอุ่นขึ้นเหมือนพึ่งผ่านการออกกำลังกายหนักๆมา

“เอไอชิป แสดงค่าสถิติร่างกายฉัน!” เรย์ลินสั่ง

[เรย์ลิน ฟาเรียร์

ความแข็งแรง: 0.4

ความว่องไว: 0.5

ความอดทน: 0.4

สถานะ: บาดเจ็บเล็กน้อย]

เรย์ลินยังไม่รู้สึกทุกข์ใจ “เปลี่ยนวิธีการแสดง และเลื่อนจุดทศนิยมไปสิบจุดรวมถึงเปรียบเทียบข้อมูลก่อนการบ่มเพาะ”

ด้วยคำสั่งเรย์ลิน รูปภาพเริ่มกระพริบและค่าสถิติร่างกายแสดงเป็นสิบจุดทศนิยม สามตัวเลขท้ายไม่มีอะไรเปลี่ยน

[บี๊บ! หลังเปรียบเทียบ การฝึกฝนอัศวินได้เพิ่มความแข็งแกร่ง 0.005 ความว่องไว 0.006 และความอดทน 0.004]

เอไอชิปถ่ายทอดข้อความอย่างตรงไปตรงมา

“เพราะว่าเป็นการฝึกครั้งแรก ตัวเลขยังคงขึ้นอย่างดี!” เรย์ลินวิเคราะห์และพูดขึ้น

“ฉันบ่มเพาะแค่เกินยี่สิบนาทีมานิดหน่อย แต่ค่าสถานะเพิ่มขึ้นค่อนข้างมาก ด้วยความขยันหมั่นเพียร มันเป็นเรื่องของเวลาเท่านั้นที่จะมีค่าสถานะเทียบเท่ากับชายชุดคลุมสีดำ!”

“พูดอย่างนี้ เหล่าชายชุดสีดำจะเป็นอัศวินอย่างแน่นอน!”

เรย์ลินคิดอย่างสนใจ “จากความทรงจำและการวิเคราะห์ของเอไอชิป เทคนิคการหายใจมีข้อจำกัดการบ่มเพาะ เทคนิคการหายใจของตระกูลฟาเรียร์สามารถฝึกฝนได้หนึ่งวันต่อครั้งเท่านั้น การฝึกเพิ่มจากนี้จะไม่ได้ประโยชน์เพิ่มแต่จะเป็นการอบอุ่นร่างกายแทน!”

“เอไอชิป มีวิธีไหนบ้างที่จะเพิ่มจำนวนครั้งในการฝึกเทคนิคการหายใจ?”เรย์ลินถาม

[รายการยาที่จำเป็นสามารถส่งเสริมได้] เอไอชิปตอบกลับ

“ลิสต์ยาที่จำเป็นทั้งหมด!”

[ธาตุควิโนลีน มาโคร21 แมกนีเซียมไดออกไซด์…] เอไอชิปลิสต์ทั้งกลุ่มยาออกมา พวกนี้มาจากโลกเดิมของเรย์ลิน

“เป็นไปได้ไหมว่าส่วนประกอบเหล่านี้จะมาจากสมุนไพรหรือยาในโลกนี้?” นี่ดูเหมือนจะเป็นงานที่ดูจะเป็นไปไม่ได้ แต่เรย์ลินขมวดคิ้วและถามต่อ

[ตัวอย่างจำเป็นต้องวิเคราะห์ส่วนประกอบ ในตอนนี้ข้อมูลไม่เพียงพอ!] เอไอชิปเด้งเตือน

“ตราบที่เรามีวิธี นั่นก็มาถูกทางแล้ว!” เรย์ลินถอนหายใจอย่างโล่งอก

เขามองไปยังร่างกายตัวเองอีกครั้ง เพราะว่ามีเหงื่อเหนียวๆจำนวนมากที่สร้างขึ้นหลังจากฝึกฝนเทคนิคหายใจ ร่างกายเขาจึงรู้สึกเหนอะหนะและไม่สะดวกสบายอย่างมาก

เรย์ลินขมวดคิ้ว “ดูเหมือนว่าฉันต้องไปชำระล้างร่างกายก่อน!”

เขาเริ่มที่จะออกไปจากรถม้าโดยสาร เวลานี้เป็นเวลาเที่ยงคืนและเหล่าขุนนางหนุ่มเหล่านั้นกำลังหลับในเต้นท์ เรย์ลินย่องออกจากรถม้าอย่างเงียบเชียบและวิ่งออกไปทางแม่น้ำเล็กใกล้ๆ [ระวัง! มีมนุษย์กำลังเข้าใกล้!] เอไอชิปแจ้งเตือน

เรย์ลินแกล้งไม่ใส่ใจ และเริ่มเข้าไปข้างหน้า

“เธอกำลังจะทำอะไร?” เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลังเรย์ลิน

“เร็วมาก” เรย์ลินหดตัวลีบ “ฉันรู้แล้วแต่ฉันยังไม่รู้ได้ว่าเขามาถึงด้านหลัง ถ้าเขามีเจตนาไม่ดี อย่างนั้นฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้!”

บนพื้น เขายังคงแกล้งเป็นกลัวอย่างจนปัญญา “อ๋า…ใคร? ใคร?” เรย์ลินหันร่างตัวเองไปรอบๆเพื่อมองหา เขาเห็นชายชุดสีดำที่แจกจ่ายอาหารในเช้าวันนี้ เรย์ลินจำได้ว่าเขาชื่อแองเจลโล

“ส…สวัสดี! คุณเองเจลโล! ผมรู้สึกว่าตัวเองสกปรกและต้องการชำระล้างตัวเองนิดหน่อย!” ใบหน้าเรย์ลินซีด เหมือนกับเขาตกใจ และไม่แม้จะมีสิทธิ์พูด “อาบน้ำ?” ชายชุดสีดำขมวดคิ้วและย่นจมูกของเขา เมื่อได้กลิ่นไม่พึงประสงค์มาจากเรย์ลิน

“ก็ได้! กลางคืนที่นี่มันค่อนข้างอันตราย โดยเฉพาะขุนนางหนุ่มแบบเธอ รีบกลับหลังจากอาบน้ำเสร็จ!”

แองเจลโลพูด เมื่อไม่ได้พูดต่อเขาได้หันกลับและเดินไปยังใจกลางรถม้าโดยสารที่มีเต๊นท์อยู่

“ขอบคุณสำหรับความหวังดี ท่านแองเจลโล!” เรย์ลินยังคงพูดตามหลัง ไม่ว่าเขาจะได้ยินหรือไม่ก็ตาม

การเตือนให้ระมัดระวังเป็นส่วนหนึ่งของคนที่มีศีลธรรม

หลังจากแองเจลโลออกไปเรียบร้อย เรย์ลินได้ไปข้างหน้าและมุ่งหน้าไปยังแม่น้ำเล็กๆสายหนึ่ง

แองเจลโลเดินไปยังเต๊นท์ของเขาและดึงหน้ากากลง เผยให้เห็นใบหน้าอันน่ากลัว “มีของเหลวออกมาจากร่างกายหลังจากฝึกเทคนิคหายใจของอัศวิน? คิดถึงจริงๆ! ดูเหมือนเด็กเหล่านี้เตือนให้ฉันระลึกถึงอดีต!”

“น่าเสียดาย ถ้าฉันเกิดในตระกูลขุนนางหละก็ ฉันคงไม่ต้องมาฝึกเทคนิคการหายใจของอัศวิน และคงไปเสี่ยงเป็นผลงานทดลองของจอมเวทกระทั่งจบชีวิตในประเทศนี้….”

แองเจลโลพึมพำ เงาของเขาและเต๊นท์คาบเกี่ยวเป็นหนึ่งร่าง ไม่แยกออกจากกัน

อีกด้านหนึ่ง เรย์ลินหยิบทั้งดอกไม้ป่าและพืชเข้าไปในปากเขาเป็นครั้งคราว

“ฉันคิดว่าแองเจลโลชุดดำนั้นต้องรู้อะไรบางอย่างแน่ๆ แต่ไม่เป็นไร ขุนนางจะฝึกเทคนิคการหายใจของอัศวินไมใช่เรื่องแปลก”

“นอกจากนี้ เขาได้มีความสามารถของอัศวินเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นเขามีเทคนิคการหายใจของตัวเองแน่นอนและคงไม่ต้องการมัน นอกจากนั้นถ้าเขาต้องการมัน ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ฉันสามารถเขียนขึ้นใหม่และให้ฉบับคัดลอก…”

ตั้งแต่ความแข็งแกร่งเปลี่ยนแปลงไปมาก เรย์ลินไม่มีความตั้งใจที่จะปกป้องความลับของตระกูลฟาเรียร์

ถึงอย่างนั้น มันเหมือนว่าแองเจลโลไม่ได้มีรสนิยมอยากได้เทคนิคการหายใจจากตระกูลขุนนางเล็กๆ

เคี้ยวใบหน้าในปากไปเรื่อยๆ มันมีรสขม ถึงอย่างนั้นเรย์ลินก็ไม่คิดมาก เขาคิดถึงความรู้สึกตอนเขากลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง

[วิเคราะห์สำเร็จ ไม่มีคุณสมบัติที่เป็นประโยชน์ต่อร่างกายโฮสท์] เสียงเอไอชิปดังขึ้น

“ถุยย!” เรย์ลินคายหญ้าในปากออกมา แล้วหยิบต้นอื่นใส่เข้าไป

“บันทึกลักษณะและส่วนประกอบของพืชก่อนหน้านี้ ตอนนี้เราจะดำเนินการวิเคราะห์อีกรอบ!” เรย์ลินสั่งในความคิด

[คำสั่งสำเร็จ! เริ่มการวิเคราะห์คุณลักษณะ จากการทดลองนี้…]

ฉากเล่นใจสมองของเขา เรย์ลินสามารถเห็นทุกกระบวนการของเอไอชิปอย่างเข้าใจ [บี๊บ! การทดลองเสร็จสิ้น พืชไม่มีชื่อนี้ให้ผลข้างเคียงให้เกิดอาการชา!]

“จากความทรงจำ หญ้านี้เรียกว่า หญ้าสามคืน หือ! เอไอชิป! เปลี่ยนชื่อเป็นหญ้าสามคืน และบันทึกมันในฐานข้อมูล!”

[บี๊บ! บันทึกสำเร็จ!]

“อืม! นี่คือ ‘ผลสีแดง’ รถชาติไม่เลว!” เรย์ลินเคี้ยวพวงผลไม้กองหนึ่ง

ผลไม้เหล่านี้มีขนาดเท่านิ้วโป้งเรย์ลิน และมันสุกด้านบนของเถาด้านที่มีหนาม หน้าตามันดูสวยงาม

เรย์ลินระมัดระวังหนามและเคี้ยวหนึ่งในผลไม้สีแดง

เขาเคี้ยวมันลงในปากและมีเสียงกรุบกรอบ น้ำหวานถูกบีบออกมาจากผลไม้เต็มปากของเขา

“อื้ม! รถชาติเหมือนแอปเปิ้ล แค่หวานไปหน่อย” เรย์ลินประเมิน

“เอไอชิป! วิเคราะห์….”

……

ระหว่างทาง เรย์ลินบันทึกข้อมูลทั้งสมุนไพรและพืชพรรณได้มากกว่าสามสิบชนิด น่าเสียดาย ไม่มีอันไหนที่สามารถใช้ได้กับเขา

เขาได้มาถึงแม่น้ำเล็กๆสายหนึ่ง เสียงดังแสบแก้วหูจากการไหลของน้ำกระทบกับก้อนหินจนหินแตก ทำให้เกิดเสียงทำลายความเงียบยามค่ำคืน

“เอไอชิป! สแกนรอบๆ!” เรย์ลินออกคำสั่ง ถึงแม้ว่าแองเจลโลไม่ได้เตือนเขา เขายังต้องแน่ใจว่าไม่มีอันตรายด้วยเอไอชิป

[บี๊บ! พื้นที่รอบๆได้ทำการแสกน! ไม่มีอันตรายในระยะ 20 กิโลเมตร!] เอไอชิปรายงานข้อความตรงๆ

“ดีมากที่ไม่มีอะไรอันตราย ฉันไม่อยากวิ่งกลับไปแคมป์ขณะกำลังอาบน้ำอยู่หรอกนะ แน่นอนว่าคงเป็นเรื่องตลกที่ถ้าเกิดเป็นแบบนั้นขึ้นมา…”

เรย์ลินพึมพำ เขาถอดเสื้อผ้าชุดคลุมรวมทั้งกางเกงใน กระโดดลงน้ำตัวเปล่า

ความเย็นของแม่น้ำล้อมรอบตัวเขา ชำระสิ่งสกปรกในร่างกาย

“น้ำนี้เย็นจริงๆ ฉันเริ่มจะคิดถึงน้ำอุ่นๆจากโลกเก่าซะแล้วสิ!”

Facebook Comments

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น

error: เนื้อหาถูกป้องกัน!!
%d bloggers like this: